Szałwia omszona 'Caradonna Compact' - Salvia nemorosa 'Caradonna Compact' Salvia nemorosa 'Caradonna Compact'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia błotna 'Caradonna Compact' - bylina wieloletnia z rodziny jasnotowatych, nawiązująca do szałwii stepowych i leśno-stepowych Europy i Azji Zachodniej. Jest to bardziej zwarta forma odmiany 'Caradonna', ceniona za bardzo ciemne, purpurowe do niemal czarnofioletowych łodygi, które podkreślają kolor kwiatów. Roślina tworzy gęstą kępę o wysokości około 45–50 cm i szerokości 30–40 cm. Liście są podłużnie jajowate do lancetowatych, o długości około 7 cm i szerokości około 2,5 cm, na górnej stronie pomarszczone, na spodniej stronie szarozielone, owłosione, z delikatnie ząbkowanym brzegiem. Po roztarciu uwalniają korzenny zapach typowy dla rodzaju Salvia, wynikający z zawartości olejków eterycznych. Od maja do lipca nad liśćmi wyrastają smukłe, kłosowate kwiatostany o długości zazwyczaj 15–25 cm z drobnymi, dwuwargowymi kwiatami w odcieniach niebiesko-fioletowych do fioletowych. Ciemne kielichy i przylistki utrzymują kolor nawet po przekwitnięciu, dzięki czemu kępa wygląda schludnie nawet między kolejnymi falami kwitnienia. Na rabacie sprawdza się jako obramowanie ścieżek i powtarzający się rytm między trawami ozdobnymi, kocimiętkami i krwawnikami, ładnie towarzyszy także różom. Kwiaty są silnie przyciągające pszczoły i motyle, sztywne łodygi nadają się również do cięcia.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026