Szałwia omszona 'Caradonna' - Salvia nemorosa 'Caradonna' Szałwia omszona 'Caradonna'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia błotna 'Caradonna' - miododajna bylina trwała z rodziny jasnotowatych, pochodząca ze stepowych i leśno-stepowych stanowisk Europy i Azji Zachodniej. Odmiana powstała w Niemczech jako selekcja w szkółce Zillmer Pflanzen w Uchte i rozprzestrzeniła się w ogrodach dzięki uderzająco ciemnym, purpurowym do prawie czarnofioletowych łodygom. Tworzy gęste kępy o wysokości zazwyczaj 40–60 cm i szerokości 40–50 cm. Liście są podłużnie jajowate do lancetowatych, o długości około 7 cm i szerokości około 2,5 cm, na górnej stronie pomarszczone, od spodu szarozielono owłosione i po roztarciu delikatnie aromatyczne. Ponad ulistnieniem wyrastają smukłe, kłosowate kwiatostany o długości około 15–25 cm z drobnymi, dwuwargowymi kwiatami w odcieniach modro-fioletowych do fioletowych. Główne kwitnienie odbywa się od końca maja do lipca, często następuje słabsza fala w sierpniu–wrześniu, szczególnie po przycięciu przekwitłych pędów. Ciemne kielichy i podsadki pozostają dekoracyjne nawet po przekwitnięciu i nadają kępie czysty, graficzny wygląd. Roślina jest wyraźnie miododajna i przyciąga również motyle. Na rabacie sprawdza się jako obwódka ścieżek oraz jako powtarzający się rytm między trawami ozdobnymi, kocimiętkami i tawułkami, doskonale towarzyszy różom i lawendzie. Sztywne pędy nadają się również do wazonu jako drobne kwiaty cięte. Poza okresem kwitnienia dekoracyjna pozostaje również gęsta przyziemna rozetka szarozielonych liści, która tworzy niską poduszkę i zmiękcza brzegi rabat.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowata lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026