Szałwia omszona 'Synchro Pink' - Salvia nemorosa 'Synchro Pink' Salvia nemorosa 'Synchro Pink'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia błotna 'Synchro Pink' - odmiana 'Synchro Pink' należy do serii Synchro, hodowanej z myślą o zwartym wzroście i jednoczesnym kwitnieniu, w profesjonalnych katalogach pojawia się pod oznaczeniem 'Flosasynpi'. Tworzy gęste, poduszkowate kępy o wysokości około 30–40 cm w kwiecie i szerokości około 30 cm. Liście są naprzeciwległe, podłużnie jajowate, wyraźnie pomarszczone, ciemnozielone i aromatyczne po roztarciu. Od czerwca do lipca wyrastają mocne pędy z wąskimi kłosami ciemnoróżowych do różowopurpurowych kwiatów dwuwargowych, które otwierają się stopniowo od dołu. Po przycięciu przekwitłych łodyg kwitnienie często wznawia się od sierpnia do września. Roślina jest miododajna i przyciąga również motyle, kwiatostany sprawdzają się w letnich wiązankach. W kompozycjach bylinnych dobrze komponuje się z lawendą, kocimiętką, krwawnikami, rozchodnikami i trawami ozdobnymi, przy różach tworzy delikatny pionowy rytm i rozjaśnia brzeg rabaty różowym tonem. W cieplejszych rejonach po przekwitnięciu może wydawać nasiona, samorozsiew ogranicza się przez przycięcie kwiatostanu. Niski pokrój umożliwia sadzenie w grupach, gdzie kłosy tworzą spójną różową linię.

Uprawa: Wymaga pełnego słońca i gleby o szybkim drenażu, idealna jest mieszanka żwirowa lub piaszczysta z drenażem. Odpowiada pH około 6,5–8 i stanowisko z ciepłem i przepływem powietrza, gdzie liście szybko schną po deszczu. Podlewanie jest zazwyczaj potrzebne głównie po posadzeniu, po ukorzenieniu dobrze znosi suszę. Natomiast długotrwałe zimowe przemoczenie i ciężkie gliny prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i obumierania. W warunkach Polski sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w mulczu żwirowym, w przypadku donic ważne jest zimowe okrycie przed deszczem i cyklami rozmarzania i mrozu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiednie są niskie dawki kompostu lub nawozów o mniejszej zawartości azotu, aby liście się nie wyciągały i nie gniły. Pędy kwiatowe można po przekwitnięciu usunąć, ewentualnie można je usuwać już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność przy dobrze zdrenowanych glebach podaje się do około -20 °C, bardziej wrażliwa niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej do nagrzanej gleby wiosną lub na przełomie lata i jesieni. Zalecany rozstaw wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 sztukom na m². Roślina jest mniej atrakcyjna dla zwierzyny parzystokopytnej i na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2.2026