Szałwia omszona 'Synchro Pink' Salvia nemorosa 'Synchro Pink'

Opis szczegółowy produktu

Szałwia omszona 'Synchro Pink' - odmiana 'Synchro Pink' należy do serii Synchro, hodowanej z myślą o zwartym wzroście i równoczesnym zawiązywaniu kwiatów, a w profesjonalnych katalogach występuje pod oznaczeniem 'Flosasynpi'. Tworzy gęste kępy o poduszkowatym wyglądzie, osiągające w okresie kwitnienia około 30–40 cm wysokości i około 30 cm szerokości. Liście są naprzeciwległe, podłużnie jajowate, wyraźnie pomarszczone, ciemnozielone i po roztarciu aromatyczne. Od czerwca do lipca wyrastają sztywne pędy z wąskimi kłosami ciemnoróżowych do różowopurpurowych, dwuwargowych kwiatów, które otwierają się stopniowo od dołu. Po przycięciu przekwitłych pędów kwitnienie często powtarza się od sierpnia do września. Roślina jest miododajna i wabi także motyle, a kwiatostany sprawdzają się w letnich bukietach. W kompozycjach bylinowych dobrze łączy się z lawendą, kocimiętką, krwawnikami, rozchodnikami i trawami ozdobnymi, przy różach tworzy delikatny pionowy rytm i rozjaśnia brzeg rabaty różowym tonem. W cieplejszych rejonach po przekwitnieniu może zawiązywać nasiona, a samosiew ogranicza się przez przycinanie kwiatostanów. Niski pokrój pozwala sadzić ją w grupach, w których kłosy tworzą ciągłą różową linię.

Uprawa:  Wymaga pełnego słońca i gleby szybko odprowadzającej wodę, idealne jest żwirowe lub piaszczyste podłoże z drenażem. Odpowiada jej pH około 6,5–8 oraz ciepłe, przewiewne stanowisko, na którym liście po deszczu szybko obsychają. Podlewanie jest potrzebne głównie po posadzeniu, a po ukorzenieniu roślina dobrze znosi przesuszenie. Natomiast długotrwałe zimowe podtopienie i ciężkie gleby ilaste prowadzą do gnicia szyjki korzeniowej i zamierania roślin. W naszych warunkach klimatycznych sprawdza się sadzenie na podwyższonych rabatach lub w ściółce żwirowej, a w pojemnikach ważna jest zimowa osłona przed deszczem oraz przed naprzemiennym rozmarzaniem i przymrozkami. Nawożenie powinno być oszczędne, odpowiednie są niewielkie dawki kompostu lub nawozów o niższej zawartości azotu, aby pędy nie wykładały się, a liście nie gniły. Pędy kwiatowe można usuwać po przekwitnieniu, ewentualnie już w fazie zawiązywania, jeśli celem jest dłuższa żywotność rozety liściowej. Mrozoodporność na dobrze zdrenowanych glebach podaje się na około -20 °C, przy czym większym zagrożeniem niż mróz jest zimowa wilgoć. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do października, najlepiej wiosną do nagrzanej gleby lub na przełomie lata i jesieni. Zalecana rozstawa wynosi 45–50 cm, co odpowiada około 4–5 szt. na m². Roślina jest mało atrakcyjna dla zwierzyny płowej, a na suchych rabatach sprawdza się nawet bez regularnego cięcia.

Autor: Nikol | Rewizja: 5.2. 2026