Szczawik Bowiego 'Amarantha' - Oxalis bowiei 'Amarantha' Oxalis bowiei 'Amarantha'

Opis szczegółowy produktu

Szczaw Bowiei 'Amarantha' - ozdobna odmiana szczawiu Bowiego z RPA z rodziny szczawiowatych. Gatunek ten pochodzi z obszaru dawnej prowincji Kapskiej oraz KwaZulu-Natal, gdzie rośnie w sezonowych zbiorowiskach trawiastego i krzewiastego charakteru. Roślina wyrasta z podziemnych organów spichrzowych, tworząc niskie, świeżozielone kępy. Odmiana 'Amarantha' osiąga wysokość około 25–35 cm i szerokość 30–40 cm. Liście są potrójne, na dłuższych ogonkach, z zaokrąglonymi lub sercowatymi listkami, które mogą zwijać się wieczorami oraz podczas niekorzystnej pogody. Kwiaty są większe niż u wielu niewielkich szczawiów, mają kształt lejkowaty do miseczkowatego, w kolorze nasyconego różu lub różu amarantowego i są wyniesione ponad liście. W zależności od temperatury kwitnienie rozpoczyna się od późnej wiosny do lata, a w uprawie doniczkowej może trwać dłużej w sezonie. Kwiaty zamykają się o zmierzchu i ponownie otwierają po wschodzie słońca, co nadaje roślinie delikatny rytm dobowy. Owoce nie mają znaczenia ozdobnego. Szczaw zawiera szczawiany, dlatego nie jest rośliną spożywczą i nie nadaje się do domów, w których zwierzęta skubią rośliny. W kompozycji ogrodowej doskonale prezentuje się w donicach na tarasie, na obrzeżach letnich rabat, w jasnym atrium, w zimowym ogrodzie oraz w połączeniu z niskimi trawami, werbenami, lobeliami, niskimi szałwiami, gaurą i delikatnymi roślinami jednorocznymi.

Uprawa: W naszych warunkach szczaw uprawia się jako roślinę doniczkową (przenoszoną), sezonową roślinę rabatową lub roślinę pokojową wystawianą latem na zewnątrz. Najlepiej rośnie w słonecznym i przewiewnym miejscu, gdzie kwitnie obficiej, a liście mają bardziej intensywne barwy. Toleruje półcień, jednak kwitnienie jest wtedy słabsze. Odpowiednie będzie lekkie, przepuszczalne, próchniczne lub gliniasto-piaszczyste podłoże o pH ok. 6,0–7,0, idealnie z mniejszą zawartością torfu i dodatkami mineralnymi, np. perlitem lub gruboziarnistym piaskiem. Bulwy i cebulki sadzi się zazwyczaj wiosną na głębokość około 3 cm, w odstępach ok. 3 cm od siebie. Rośliny wystawia się na zewnątrz dopiero po ustąpieniu przymrozków, zazwyczaj w maju. Podlewanie powinno być regularne, ale umiarkowane. Szczawie toleruje krótkotrwałe przesuszenie, jednak stale mokre podłoże szkodzi bulwom, kłączom i korzeniom, sprzyjając gniciu. Od maja do sierpnia zasila się roślinę słabszą dawką nawozu do kwitnących roślin doniczkowych. Po przekwitnięciu pozwala się roślinom naturalnie obumrzeć. Następnie wyjmuje się bulwy i przechowuje w suchym, chłodnym miejscu wolnym od mrozu lub pozostawia w doniczce, niemal całkowicie przesychaniając podłoże.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06.2026