Szczęślin Bungego 'Pink Diamond' Clerodendrum bungei 'Pink Diamond'

Opis szczegółowy produktu

Pęcherznica Bungego 'Pink Diamond' - odmiana opadająca z rodziny jasnotowatych, pochodząca od gatunku z Chin. Tworzy wyprostowany, rozkrzewiający się krzew, który w dobrych warunkach rozrasta się na szerokość i stopniowo tworzy gęstszą ścianę zieleni. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 1,5–2,5 m wysokości i szerokości. Liście są duże, sercowate do szerokojajowatych, często o długości 12–20 cm, szarozielone z kremowo-śmietankowym obrzeżeniem, na młodych pędach mogą mieć różowawy odcień. Od sierpnia do października nad liśćmi pojawiają się kuliste kwiatostany o średnicy około 10–15 cm, złożone z drobnych kwiatów rurkowatych o wyraźnym, słodko-korzennym zapachu. Pąki kwiatowe są zazwyczaj ciemnofioletowe, rozwinięte kwiaty intensywnie różowe i dobrze przyciągają motyle oraz pszczoły. Odmiana sprawdzi się jako soliter na ciepłych rabatach, w kompozycjach o naturalnym charakterze, a także jako sezonowa dominanta w pojemniku, gdzie wyróżni się kontrastem cętkowanych liści i późnego kwitnienia. Dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, jeżówkami, szałwiami, rozchodnikami i krzewami o ciemnych liściach, które podkreślą jasne ubarwienie. Krzew nie jest kolczasty. Osiąga ostateczny rozmiar w ciągu około 2–5 lat, w zależności od witalności stanowiska.

Uprawa: Najlepiej rośnie na ciepłym, słonecznym lub lekko zacienionym stanowisku w miejscu osłoniętym, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie domu. Preferuje głęboką, próchniczną, żyzną i dobrze przepuszczalną glebę, średnio wilgotną, bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH; na ciężkich glebach gliniastych lub zasadowych zaleca się poprawę przez dodanie kompostu i materiału grubszego dla lepszego drenażu. Krzewy w doniczkach podlewane są regularniej, ale nie tolerują stojącej wody w podstawce. Nawożenie wykonuje się wiosną i na początku lata zwykłym nawozem dla krzewów ozdobnych; późniejsze dostarczanie azotu jest ograniczane, aby pędy lepiej zdrewniały. W cieplejszych rejonach ČR Ketmia potrójna znosi mrozy do około −18 °C; w bardzo chłodne zimy wierzchołki pędów mogą przemarzać. W chłodniejszych rejonach zaleca się okrywanie strefy korzeniowej grubszą warstwą mulczu i wybór jak najbardziej osłoniętego stanowiska. Wiosną usuwa się przemarznięte lub nadmiernie zagęszczające gałęzie; roślina dobrze odrasta z niższych pąków i od podstawy. Odstępy przy sadzeniu większych grup krzewów dobiera się na około 1,5–2,5 m między roślinami, w zależności od docelowej wielkości krzewów. Choroby i szkodniki zazwyczaj nie stanowią znaczącego problemu, jednak długotrwałe przelanie może prowadzić do chorób korzeni i słabego zdrewnienia pędów, co obniża mrozoodporność.

Autor: Nikol | Rewizja: 21.2. 2026