Szczęślin trójdzielny var. fargesii Clerodendrum trichotomum var. fargesii

Opis szczegółowy produktu

Szczęślin trójdzielny var. fargesii - odmianę botaniczną fargesii opisano na podstawie okazów zebranych w Chinach na początku XX wieku, a w ogrodach ceni się ją za bujniejsze ulistnienie i obfite kwitnienie w chłodniejszych rejonach strefy umiarkowanej. W naszych warunkach klimatycznych tworzy liściasty krzew lub niewielkie drzewko o wysokości około 2–3 m i szerokości 2–3 m, a w bardzo sprzyjających, ciepłych miejscach może z czasem urosnąć jeszcze wyżej. Pokrój jest początkowo raczej wzniesiony, później luźniejszy, z łukowato wznoszącymi się gałęziami i lekko prześwitującą koroną, która nie przytłacza nawet w mniejszym ogrodzie. Liście są naprzeciwległe, jajowate do szeroko eliptycznych, zwykle długości 8–15 cm, z wierzchu średnio zielone, od spodu delikatnie filcowate, a po roztarciu wydzielają korzenny zapach. Od późnego lata, najczęściej w sierpniu i wrześniu, na końcach pędów pojawiają się wiechy gwiazdkowatych, białych kwiatów z wyraźnie długimi pręcikami. Kwiaty pachną intensywnie i słodko, wabiąc pszczoły, trzmiele i motyle. Po przekwitnieniu pozostaje intensywnie czerwony do purpurowego kielich, w którego środku dojrzewają błyszczące, turkusowoniebieskie pestkowce. Kontrast czerwonych kielichów i niebieskich owoców jest bardzo dekoracyjny od września do października. Roślinę uważa się za lekko trującą, owoców ani liści nie wykorzystuje się do spożycia. W kompozycji ogrodowej szczęślin sprawdza się jako soliter przy tarasie, w ogródku przed domem lub w luźniejszej grupie z iglakami i krzewami zimozielonymi, które podkreślają jego letnie kwiaty i jesienne owoce. Część kwitnących gałązek można ciąć do wazonu, gdzie w temperaturze pokojowej dobrze się rozwijają i wypełniają wnętrze zapachem.

Uprawa:  Najlepiej rośnie na ciepłym, słonecznym lub lekko zacienionym, osłoniętym od wiatru stanowisku, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie domu. Odpowiada mu głębsza, próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna gleba, umiarkowanie wilgotna, bez długotrwałego zalewania. Wskazane jest pH lekko kwaśne do obojętnego, na ciężkich glebach gliniastych lub zasadowych zaleca się poprawę struktury domieszką kompostu i grubszego materiału dla lepszego drenażu. Krzewy w pojemnikach podlewa się regularniej, ale nie znoszą stojącej wody w podstawce. Nawożenie przeprowadza się wiosną i na początku lata zwykłym nawozem do krzewów ozdobnych, później ogranicza się dawki azotu, aby pędy lepiej zdrewniały. W cieplejszych rejonach Polski szczęślin znosi mrozy do około −18 °C, w bardzo mroźne zimy może przemarzać górna część pędów. W chłodniejszych rejonach zaleca się okrycie strefy korzeniowej na zimę grubszą warstwą ściółki i możliwie najbardziej osłonięte stanowisko. Wiosną usuwa się przemarznięte lub nadmiernie zagęszczające gałęzie, roślina dobrze odbija z niższych pąków i od podstawy. Przy sadzeniu większych grup krzewów zachowuje się rozstawę około 1,5–2,5 m między roślinami, w zależności od docelowej wielkości krzewów. Choroby i szkodniki zwykle nie stanowią poważnego problemu, jednak przy długotrwałym nadmiarze wody roślina może cierpieć na zgniliznę korzeni i słabe drewnienie pędów, co obniża jej mrozoodporność.

 Autor: Nikol | Rewizja: 11.12.2025