Szczęślin trójdzielny var. fargesii Clerodendrum trichotomum var. fargezja

Opis szczegółowy produktu

Kalina odm. fargesii - odmiana fargesii została opisana na podstawie zbiorów chińskich na początku XX wieku i w ogrodach ceniona jest za bogatsze ulistnienie i dobre kwitnienie w chłodniejszych rejonach strefy umiarkowanej. W naszych warunkach tworzy krzew liściasty lub małe drzewko o wysokości około 2-3 m i szerokości 2-3 m, w bardzo sprzyjających ciepłych rejonach może z czasem urosnąć więcej. Pokrój jest początkowo raczej wyprostowany, później luźniejszy, z łukowato wznoszącymi się gałęziami i lekko przezroczystą koroną, która nie sprawia wrażenia ciężkiej nawet w mniejszym ogrodzie. Liście są naprzeciwległe, jajowate do szeroko eliptycznych, zazwyczaj o długości 8-15 cm, na górnej stronie średnio zielone, na spodniej delikatnie owłosione, po roztarciu wydzielają korzenny zapach. Od późnego lata, najczęściej w sierpniu i wrześniu, na końcach pędów pojawiają się wiechy gwiazdowatych białych kwiatów z wyraźnie długimi pręcikami. Kwiaty są wyraźnie słodko pachnące i przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle. Po przekwitnięciu pozostaje intensywnie czerwony do purpurowego kielich, u którego środka dojrzewają błyszczące, turkusowo-niebieskie pestkowce. Kontrast czerwonych kielichów i niebieskich owoców jest bardzo dekoracyjny od września do października. Roślina uważana jest za lekko trującą, owoców ani liści nie spożywa się. W kompozycji ogrodowej kalina sprawdzi się jako soliter przy tarasie, w przedogródku lub w luźniejszej grupie z iglakami i krzewami zimozielonymi, które podkreślą jej letnie kwiaty i jesienne owoce. Część kwitnących gałęzi można wykorzystać do cięcia do wazonu, gdzie w temperaturze pokojowej dobrze rozkwitają i wypełniają wnętrze zapachem.

Uprawa: Najlepiej rośnie w ciepłym, słonecznym do lekko zacienionym miejscu, osłoniętym od wiatru, na przykład przy południowej lub zachodniej ścianie domu. Preferuje głęboką, próchniczną, żyzną i dobrze przepuszczalną glebę, średnio wilgotną, bez długotrwałego zastoju wody. Odpowiednie jest lekko kwaśne do neutralnego pH; na ciężkich glebach gliniastych lub zasadowych zaleca się poprawę przez dodanie kompostu i materiału grubszego dla lepszego drenażu. Krzewy w doniczkach podlewane są regularniej, ale nie tolerują stojącej wody w podstawce. Nawożenie wykonuje się wiosną i na początku lata zwykłym nawozem dla krzewów ozdobnych; późniejsze dostarczanie azotu jest ograniczane, aby pędy lepiej zdrewniały. W cieplejszych rejonach ČR Ketmia potrójna znosi mrozy do około −18 °C; w bardzo chłodne zimy wierzchołki pędów mogą przemarzać. W chłodniejszych rejonach zaleca się okrywanie strefy korzeniowej grubszą warstwą mulczu i wybór jak najbardziej osłoniętego stanowiska. Wiosną usuwa się przemarznięte lub nadmiernie zagęszczające gałęzie; roślina dobrze odrasta z niższych pąków i od podstawy. Odstępy przy sadzeniu większych grup krzewów dobiera się na około 1,5–2,5 m między roślinami, w zależności od docelowej wielkości krzewów. Choroby i szkodniki zazwyczaj nie stanowią znaczącego problemu, jednak długotrwałe przelanie może prowadzić do chorób korzeni i słabego zdrewnienia pędów, co obniża mrozoodporność.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.12.2025