Szczypiorek chiński Allium tuberosum

Opis szczegółowy produktu

Szczypiorek chiński - nazywany też szczypiorem czosnkowym. Wieloletnia jadalna bylina z rodziny amarylkowatych, pochodząca z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na słonecznych obrzeżach pól i stepowych zboczach. W ogrodzie tworzy gęste kępy o wysokości 30–60 cm i zwykle 30–45 cm szerokości. Liście są płaskie, intensywnie zielone, po roztarciu wyraźnie pachną czosnkiem. W kuchni używa się ich na świeżo do past, sałatek, jajek, zup i potraw azjatyckich, ponieważ mają czosnkowy, lecz łagodniejszy smak niż czosnek pospolity. W sierpniu i wrześniu wyrastają bezlistne głąbiki z baldachami drobnych, białych, gwiaździstych kwiatów, które są jadalne i jednocześnie przyciągają pszczoły oraz motyle. Pod ziemią roślina tworzy drobne cebulki na krótkim kłączu, dzięki czemu kępa zachowuje zwarty pokrój, ale stopniowo rozrasta się wszerz. Jadalne są także pąki i młode pędy kwiatostanowe. Dzięki późnemu terminowi kwitnienia wydłuża sezon dla zapylaczy w okresie, gdy wiele ziół już przekwita. Liście i kwiaty zawierają aromatyczne związki siarki typowe dla rodzaju czosnek, a także witaminę C i niewielką ilość składników mineralnych, dlatego wykorzystuje się je jako zioło przyprawowe i jadalną ozdobę.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w półcieniu wzrost bywa słabszy, a kwitnienie mniej obfite. Odpowiada mu gleba przepuszczalna, próchniczna i średnio zasobna, o równomiernej wilgotności i dobrym drenażu, orientacyjnie o pH 6,0–7,5. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, a do uprawy w donicach stosuje się podłoże z dodatkiem kompostu i piasku zapewniającego odpływ wody. Zbiór liści trwa od kwietnia do października, kwiaty pojawiają się w sierpniu i wrześniu. Dobrze ukorzenione kępy są w naszych warunkach klimatycznych mrozoodporne mniej więcej do -30 do -40 °C i wiosną ponownie wypuszczają liście. Do obsadzenia powierzchni przyjmuje się zwykle 9–12 roślin na m², a w rzędzie tworzącym obwódkę ziołową zachowuje się rozstawę 25–30 cm. Po kilku latach kępy zagęszczają się, a dzielenie wiosną lub jesienią utrzymuje ich żywotność. Z chorób może wystąpić rdza lub mączniak rzekomy przy długotrwałym zwilżeniu liści, ze szkodników wciornastki i śmietka cebulanka. Rośliny z rodzaju Allium mogą być szkodliwe dla kotów i psów po spożyciu, dlatego w domach ze zwierzętami zaleca się sadzenie ich poza zasięgiem zwierząt. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i w okresach suszy, jednak nadmiar wody zwiększa ryzyko gnicia. Wiosną stosuje się lekkie nawożenie kompostem, a ściółka ogranicza zachwaszczenie.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2. 2026