Szorstkowiec Fortune'a Trachycarpus fortunei

Opis szczegółowy produktu

Szorstkowiec Fortune'a - jedna z najbardziej mrozoodpornych palm w ogóle. Tworzy pojedynczy, prosty pień, gęsto okryty brązowymi włóknami z obumarłych pochew liściowych, dzięki którym wygląda na „owłosiony”. Korona składa się ze sztywnych, dłoniasto podzielonych liści o wąskich łatkach. Liście mają zwykle 80–110 cm szerokości i wyrastają na ogonkach długości około 60–90 cm. W maju i czerwcu pojawiają się zwisające, żółtawe kwiatostany. Gatunek jest dwupienny, owoce zawiązują się więc tylko wtedy, gdy w pobliżu rosną roślina męska i żeńska. Dojrzewają jako granatowoczarne pestkowce, w naszych warunkach klimatycznych raczej sporadycznie, głównie w ciepłych miejscach w miastach. W pierwszych latach rośnie wolniej. Po ukorzenieniu wytwarza w sezonie kilka nowych liści i stopniowo podwyższa pień. W polskich ogrodach najczęściej spotyka się rośliny o wysokości 3–6 m, z koroną zajmującą zwykle 1–2 m. W kompozycjach pełni rolę architektonicznego soliteru przy trawach, lawendzie, jukach lub zimozielonych krzewach. Na ich tle wyróżnia się rysunek liści i włóknista faktura pnia.

Uprawa:  Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu, na stanowisku osłoniętym od wiatru. W takim miejscu liście mniej się strzępią, a zimą ogranicza się działanie wysuszającego wiatru. Odpowiednia jest głęboka, żyzna, ale dobrze przepuszczalna gleba z drenażem, o pH około 6,0–7,5. W okresie wzrostu, od kwietnia do września, podlewa się równomiernie, w donicy zwykle częściej. Zimą przemoczenie podłoża jest ryzykowne. Nawożenie prowadzi się zazwyczaj nawozami do palm od maja do lipca. Pod koniec lata nie pobudza się już miękkiego przyrostu. Cięcie ogranicza się do usuwania całkowicie suchych liści, a zielone pozostawia się jako magazyn składników pokarmowych. Sadzenie do gruntu w Polsce wykonuje się najczęściej wiosną, po ustąpieniu przymrozków, lub w ciepłym wrześniu, a w donicy praktycznie od marca do października. Dojrzałe rośliny są odporne mniej więcej do −17 °C. Liście mogą jednak ulec uszkodzeniu już przy około −12 do −14 °C, a młode rośliny bywają bardziej wrażliwe. Wskazane jest zabezpieczenie stożka wzrostu przed zimową wilgocią, a przy dłuższych mrozach związanie liści i lekkie, przepuszczające powietrze okrycie. Ściółka z kory lub żwiru ogranicza przemarzanie korzeni i pomaga wyrównać wahania wilgotności. Przy sadzeniu zachowuje się odstęp co najmniej 1,5–2 m od murów i innych drzew oraz krzewów, aby wachlarzowata korona miała dość miejsca. Rośliny w donicach najlepiej zimują w jasnym pomieszczeniu w temperaturze około 0–10 °C, przy ograniczonym podlewaniu. Przy długo zalegającym śniegu pomaga związanie liści, które chroni je przed połamaniem, oraz regularne wietrzenie okrycia podczas odwilży.

Autor: Nikol | Rewizja: 16.2. 2026