Tamaryszek rozgałęziony 'Hulsdonk White' Tamarix ramosissima 'Hulsdonk White'

Opis szczegółowy produktu

Tamaryszek rozgałęziony 'Hulsdonk White' - zrzucająca liście odmiana ozdobna o delikatnej fakturze pędów i czysto białych letnich kwiatach. Należy do rodziny tamaryszkowatych. Gatunek wyjściowy Tamarix ramosissima pochodzi z południowo-wschodniej Europy, Azji Środkowej, zachodnich Chin oraz regionów o ciepłym, suchszym klimacie, gdzie rośnie na rzecznych namuliskach, obrzeżach stepów, glebach zasolonych i otwartych, piaszczystych terenach. W ogrodzie tworzy ażurowy, wielopniowy krzew lub niewielkie drzewo o cienkich, łukowato wyginających się pędach. W wieku dojrzałym dorasta do około 2,5–4 m wysokości i 2–3 m szerokości, a w bardzo sprzyjających warunkach może być wyższy. Młode pędy są delikatne, jasno- do czerwonobrązowych i zimą tworzą interesujący rysunek. Liście są bardzo drobne, łuskowate, zielone do niebieskozielonych, przylegające do gałązek i nadają koronie lekki, niemal iglasty wygląd. Od lipca do września na tegorocznych pędach tworzą się wąskie grona drobnych białych kwiatów, które otulają krzew miękkim welonem. Kwiaty mogą odwiedzać pszczoły i inne drobne owady. Odmiana sprawdza się jako soliter w słonecznym ogrodzie, w swobodnej grupie krzewów, na skarpach, przy ścieżkach, w nasadzeniach miejskich oraz w kompozycjach z sucholubnymi bylinami. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, w ciepłym, przewiewnym i raczej suchym mikroklimacie. Wiatr, upał, warunki miejskie i zasolenie gleby znosi lepiej niż większość popularnych krzewów. W chłodniejszych regionach dobrze mu służy osłonięte stanowisko poza zastoiskami mrozowymi. Gleba powinna być przepuszczalna, lżejsza gliniasto-piaszczysta do piaszczystej, uboga do umiarkowanie żyznej, sucha do lekko wilgotnej, o pH około 6,5–8,0. Dobrze znosi gleby wapienne. Ciężkie, podmokłe gliny, długotrwale stojąca woda i nadmiar wilgoci przy korzeniach zwiększają ryzyko uszkodzeń. Dla solitera pozostawia się przestrzeń 2,5–3 m, w swobodnych grupach rozstaw 2–2,5 m. Po posadzeniu ważne jest podlewanie do czasu ukorzenienia, starszy krzew bardzo dobrze znosi suszę, a nadmiar wilgoci mu szkodzi. Nawożenie powinno być umiarkowane, na glebach ubogich wystarczy wiosną kompost. Ściółka mineralna ze żwiru lub grysu kamiennego nie zatrzymuje wilgoci przy szyjce korzeniowej i podkreśla sucholubny charakter nasadzenia. Kwitnie na młodych pędach, dlatego cięcie wykonuje się wczesną wiosną. Skrócenie pędów sprzyja gęstszemu zagęszczeniu i regularnemu kwitnieniu. W pojemniku potrzebuje dużej objętości podłoża, drenażu i umiarkowanego podlewania. Mrozoodporność wynosi około −20 °C do −24 °C, młode rośliny przez pierwsze zimy docenią lekkie zabezpieczenie strefy korzeniowej.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026