Tawlina jarzębolistna 'Crimson Feather' Sorbaria sorbifolia 'Crimson Feather'

Opis szczegółowy produktu

Tawlina jarzębolistna 'Crimson Feather' - to gorąca nowość na rynku, wprowadzona w 2024 roku i nagrodzona w konkursie HTA New Plant Awards 2022. Ten krzew liściasty jest bardziej zwartą i intensywniej wybarwioną wersją popularnej odmiany 'Sem'. Osiąga około 1–1,5 metra wysokości i szerokości, rośnie wzniesienie i gęsto. Jest wyjątkowo mrozoodporny (do -35 °C). Główna wartość dekoracyjna odmiany 'Crimson Feather' tkwi w zachwycającej barwie młodych pędów. Starsze liście są złotożółte do limonkowozielonych i mają delikatny, pierzasty kształt przypominający liście jarzębu, natomiast nowe przyrosty są jaskrawo karminowoczerwone. Barwa ta jest u tej odmiany znacznie jaśniejsza i utrzymuje się na roślinie dłużej niż u innych odmian. Latem, w lipcu, krzew zdobią ponadto duże wiechy kremowobiałych kwiatów, które silnie przyciągają pszczoły i motyle. W ogrodzie, dzięki zwartemu pokrojowi, doskonale sprawdza się w reprezentacyjnych pojemnikach na tarasach, w niskich, barwnych żywopłotach oraz jako wyrazisty, kolorowy akcent w ogrodach japońskich.

Tawlina jarzębolistna to szybko rosnący krzew liściasty pochodzący z Azji Wschodniej, ceniony przede wszystkim za duże, pierzaste liście podobne do liści jarzębu oraz obfite letnie kwitnienie. Dorasta zwykle do 1,5–3 metrów i dzięki silnej zdolności do wytwarzania odrostów korzeniowych tworzy gęste, rozłożyste zarośla. Doskonale nadaje się do nasadzeń naturalistycznych, większych ogrodów oraz na nieprzenikniony żywopłot. Kwitnie od czerwca do lipca, kiedy na końcach pędów pojawiają się wzniesione, stożkowate wiechy drobnych, kremowobiałych kwiatów. Kwiaty są delikatnie pachnące i bardzo atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy. Po przekwitnieniu pozostają suche wiechy, które można usunąć, choć nie są szczególnie uciążliwe. Owoce nie mają większej wartości ozdobnej. Liście rozwijają się wiosną brązowoczerwonawe, stopniowo zielenieją, a jesienią przebarwiają się na odcienie żółci i pomarańczy. Krzew jest dekoracyjny przez cały sezon wegetacyjny, choć jego główny efekt tkwi raczej w masie liści niż w kwiatach.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu, w cieniu również rośnie, ale słabiej kwitnie. Odpowiada mu wilgotniejsza, próchniczna, dobrze przepuszczalna gleba, toleruje jednak także gleby uboższe oraz lekko kwaśne do obojętnych (pH 5,5–7,0). Jest stosunkowo odporny także na okresowe nadmierne uwilgotnienie, co stanowi jego zaletę w trudniejszych warunkach. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć i ograniczyć wzrost chwastów. Podlewanie jest ważne przede wszystkim w pierwszych latach oraz podczas długich okresów suszy. Po dobrym ukorzenieniu się jest dość odporny, jednak długotrwała susza może spowolnić wzrost i obniżyć walory dekoracyjne. Nawożenie zazwyczaj nie jest konieczne – wystarczy wiosenna dawka kompostu. Wysokie dawki azotu nie są potrzebne, ponieważ krzew rośnie bardzo bujnie także bez nich. Jest w pełni mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i bez problemu znosi nawet surowe zimy. Jest również bardzo odporny na choroby i szkodniki, co czyni go idealnym krzewem do mało wymagających nasadzeń i do warunków miejskich. Cięcie wykonuje się łatwo, a roślina dobrze je znosi. Najczęściej tnie się wczesną wiosną, kiedy krzew można silnie odmłodzić aż przy ziemi – bardzo szybko odbija. Regularne cięcie pomaga utrzymać bardziej zwarty pokrój i ograniczyć nadmierne rozrastanie się. Ze względu na zdolność do wytwarzania odrostów korzeniowych warto przewidzieć ograniczenie przestrzeni lub zastosować barierę korzeniową.

Autor: Lucie | Rewizja: 17.4. 2026