Tawuła japońska 'Golden Princess' Tawuła japońska 'Golden Princess'

Opis szczegółowy produktu

Tawuła japońska 'Golden Princess' - pochodzi z Azji Wschodniej, gdzie rośnie na słonecznych skrajach lasów i na skalistych zboczach. Należy do niskich, zrzucających liście krzewów, które w ogrodzie tworzą delikatną, ale stałą kostrukcję kolorystyczną. Odmiana 'Golden Princess' to kompaktowa odmiana dorastająca do około 0,4–0,6 m wysokości i 0,6–0,8 m szerokości, o gęstym rozgałęzieniu od dołu. Liście są drobniejsze, jajowate, delikatnie piłkowane. Na wiosnę kiełkują miedziano do czerwonawych, w pełni lata przebarwiają się na złotożółto, a jesienią przechodzą w ciepłe odcienie pomarańczowe, dzięki czemu krzew kilkakrotnie zmienia swój wyraz barwny w ciągu sezonu. Od czerwca do sierpnia na końcach pędów wytwarza płaskie kwiatostany złożone z drobnych różowych kwiatów, które tworzą nad krzewem delikatną różową mgiełkę i dostarczają nektaru pszczołom oraz innym zapylaczom. Po pierwszym kwitnieniu, po przycięciu pędów, może pojawić się jeszcze słabsza druga fala kwitnienia. Dzięki niskiemu i regularnemu pokrojowi odmiana dobrze sprawdza się w przednich partiach mieszanych rabat bylinowych, na obrzeżach ścieżek, w luźno rosnących niskich żywopłotach oraz w większych donicach na tarasach. Ciekawie prezentuje się w połączeniu z ciemno listnymi berberysami i czerwono listnymi tawułami, z niebiesko kwitnącymi bodziszkami lub kocimiętkami, a także jako kontrastujący złoty akcent wśród niższych iglaków i traw ozdobnych.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie tworzy najwięcej kwiatów i utrzymuje zwarty pokrój, ale toleruje również lekki półcień. Gleba powinna być średnio ciężka do lekkiej, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę, o odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego. W cięższej, gliniastej glebie zaleca się dodać grubszego piasku lub drobnego żwiru oraz kompostu w celu poprawy struktury i drenażu. Roślinę sadzi się z kontenerów od marca do października, z wyjątkiem okresów zamarzniętej gleby i ekstremalnej suszy. W przypadku żywopłotu stosuje się odstęp około 0,5–0,7 m między krzewami, przy swobodnym sadzeniu lub jako soliter pozostawia się odległość odpowiadającą docelowej szerokości danej odmiany. W pierwszym roku po posadzeniu regularne, raczej umiarkowane podlewanie pomaga w dobrym ukorzenieniu, później tawuła toleruje krótkie okresy suszy, a uzupełniające podlewanie jest wystarczające podczas dłuższych upałów. Nawożenie wiosenne kompostem lub wieloskładnikowym nawozem dla krzewów kwitnących wspomaga wzrost i zawiązywanie pąków. Cięcie tawuły kwitnącej wcześnie wykonuje się po kwitnieniu, usuwając najstarsze gałęzie u podstawy i skracając w razie potrzeby przekwitłe pędy, aby zrobić miejsce na młode, kwitnące drewno w przyszłym roku. W przypadku tawuły kwitnącej latem cięcie formujące często przesuwa się na koniec zimy lub wczesną wiosnę, ponieważ kwitnie głównie na tegorocznych pędach. Powierzchnię gleby wokół krzewu utrzymuje się ściółkowaną warstwą kory lub zrębków, co ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody. Tawuła jest ogólnie dobrze mrozoodporna, powszechnie uprawiane odmiany niezawodnie zimują w temperaturach poniżej -25 °C.

Autor: Krystyna | Rewizja: 02.12.2025