Tawuła japońska 'Sparkling Champagne' PBR Spiraea japonica 'Sparkling Champagne' PBR

Opis szczegółowy produktu

Tawuła japońska 'Sparkling Champagne' PBR - gęsto rozgałęziony, kompaktowy i liściasty krzew, który powstał w wyniku krzyżowania tajwańskiego gatunku Spiraea hayatana z kultivarem Spiraea japonica 'Magic Carpet'. Łączy kompaktowy wzrost ze zmienną barwą liści w całym okresie wegetacji. Tworzy gęsty, wielopniowy i szeroko zaokrąglony krzew o wysokości i szerokości około 1–1,5 m. Drobno piłkowane liście wyrastają w kolorze różowoczerwonym aż do miedziano-pomarańczowego, latem przechodzą w świeżą limonkową zieleń, a jesienią barwią się na żółto, pomarańczowo i czerwono. Od czerwca do sierpnia na końcach tegorocznych pędów rozwijają się płaskie wiechy o szerokości około 8–10 cm. Drobne kwiaty mają barwę od białoróżowej do jasnoróżowej, często intensywniejszej w środku, i przypominają delikatnie spieniony różowy napój, od którego kultivar otrzymał nazwę handlową. Kwiaty nie są intensywnie wonne, ale dostarczają pyłku i nektaru pszczołom, trzmielom i motylom. Kultivar sprawdzi się jako solitery, w grupach krzewów, w przedogródkach, niskich wolnostojących żywopłotach, wzdłuż alejek oraz w większych donicach. Dobrze komponuje się z tawułami o żółtych liściach, dąbrówkami, bodziszkami, szałwiami, rozchodnikami i niższymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie wytwarza najwięcej kwiatów i utrzymuje zwarty kształt, ale znosi również lekki półcień. Gleba powinna być średnio ciężka do lekkiej, dobrze przepuszczalna i z wystarczającą ilością próchnicy, o odczynie mniej więcej od lekko kwaśnego do obojętnego. W cięższej, gliniastej glebie zaleca się dodać grubszy piasek lub drobny żwir oraz kompost w celu poprawy struktury i drenażu. Roślinę sadzi się z kontenerów od marca do października, z wyłączeniem okresu przemarzniętej gleby i ekstremalnej suszy. W przypadku żywopłotu stosuje się rozstaw około 0,5–0,7 m między krzewami, przy swobodnym sadzeniu lub jako soliter zachowuje się odległość odpowiadającą końcowej szerokości danej odmiany. W pierwszym roku po posadzeniu regularne, raczej umiarkowane podlewanie pomaga w dobrym ukorzenieniu, później tawuła znosi krótsze okresy suszy, a uzupełniające podlewanie podczas dłuższych upałów jest wystarczające. Wiosenne nawożenie kompostem lub wieloskładnikowym nawozem dla krzewów kwitnących wspiera wzrost i zawiązywanie pąków. Cięcie tawuły kwitnącej wcześnie przeprowadza się po kwitnieniu, usuwając najstarsze gałęzie u podstawy i w razie potrzeby skracając przekwitłe pędy, aby stworzyć przestrzeń dla młodego, kwitnącego drewna w przyszłym roku. W przypadku tawuły kwitnącej latem cięcie formujące często przesuwa się na koniec zimy lub wczesną wiosnę, ponieważ kwitnie głównie na tegorocznych pędach. Powierzchnię gleby wokół krzewu utrzymuje się ściółkowaną warstwą kory lub zrębków, co ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody. Tawuła jest ogólnie dobrze mrozoodporna, powszechnie uprawiane odmiany niezawodnie przezimują w temperaturach poniżej −25 °C.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.07.2026