Tawuła japońska Merlo Star 'Davcop01' Spiraea japonica Merlo Star 'Davcop01'

Opis szczegółowy produktu

Tawuła japońska Merlo Star 'Davcop01' - odmiana należy do licencjonowanej serii MERLO® i została wyhodowana we Francji, w regionie Angers. Hodowcą jest Jean-Paul Davasse, wprowadzenie do obrotu wiąże się w materiałach europejskich z rokiem 2018, a dystrybucję zapewnia firma Sapho. W dokumentacji patentowej odmiana figuruje jako mieszaniec Spiraea japonica × bumalda, a w praktyce ogrodniczej stosuje się ją jako zwartą tawułę japońską, której gatunek wyjściowy rośnie w Azji Wschodniej, zwłaszcza w Japonii i Chinach. Krzew zrzuca liście na zimę, jest gęsty i naturalnie kulisty, zwykle osiąga około 0,3–0,5 m wysokości i 0,6 m szerokości, a w ciepłych i żyznych warunkach bez cięcia może rosnąć także większy. Liście są drobniejsze, jajowate i piłkowane, wiosną pojawiają się brązowe do czerwonopomarańczowych przyrosty, latem liście przechodzą w barwę złotożółtą do żółtozielonej, a jesienią przebarwiają się na odcienie pomarańczowoczerwone. W czerwcu na końcach tegorocznych pędów pojawiają się płaskie baldachogrona ciemnoróżowych kwiatów, zwykle o średnicy 7–8 cm, o dyskretnym zapachu. Kwiaty przyciągają owady zapylające, a w sprzyjających warunkach kwitnienie może się w ciągu lata powtarzać. Odmiana nadaje się na niskie obwódki, do nasadzeń grupowych i do pojemników, gdzie barwny rytm liści tworzy subtelny kontrast z trawami, lawendą, szałwią czy białokwitnącymi bylinami.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie kwitnie najobficiej i zachowuje zwarty pokrój, znosi jednak również lekki półcień. Gleba powinna być średnio ciężka do lekkiej, dobrze przepuszczalna i bogata w próchnicę, o odczynie mniej więcej od lekko kwaśnego do obojętnego. W cięższej, gliniastej glebie zaleca się dodanie gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru oraz kompostu dla poprawy struktury i odpływu wody. Rośliny z pojemników sadzi się od marca do października, poza okresem zamarzniętej gleby i skrajnej suszy. W żywopłocie zachowuje się rozstawę około 0,5–0,7 m między krzewami, a przy nasadzeniach swobodnych lub soliterowych odległość dobiera się do docelowej szerokości danej odmiany. W pierwszym roku po posadzeniu regularne, raczej umiarkowane podlewanie sprzyja dobremu ukorzenieniu, później tawuła znosi krótsze okresy suszy i wystarcza podlewanie uzupełniające podczas dłuższych upałów. Wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem wieloskładnikowym do krzewów kwitnących wspiera wzrost i zawiązywanie pąków. U tawuł kwitnących wcześnie cięcie wykonuje się po kwitnieniu, usuwając najstarsze pędy przy podstawie i w razie potrzeby skracając przekwitłe pędy, aby zrobić miejsce dla młodego, kwitnącego drewna w kolejnym roku. U tawuł kwitnących latem cięcie formujące przesuwa się często na koniec zimy lub wczesną wiosnę, ponieważ kwitną one głównie na tegorocznych pędach. Powierzchnię gleby wokół krzewu utrzymuje się pod ściółką z kory lub zrębków, która ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody. Tawuła jest na ogół dobrze mrozoodporna, a powszechnie uprawiane odmiany niezawodnie zimują przy temperaturach poniżej −25 °C. 

Autor: Nikol | Rewizja: 18.12.2025