Tawuła van Houtte'a 'Gold Fountain' Spiraea × vanhouttei 'Gold Fountain'

Opis szczegółowy produktu

Tawuła van Houtte'a 'Gold Fountain' - piękna odmiana wyselekcjonowana ze względu na złotożółte wiosenne ulistnienie i czysto białe kwiaty. Wyjściowy takson Spiraea × vanhouttei to ogrodowa krzyżówka Spiraea cantoniensis i Spiraea trilobata, opisana w literaturze europejskiej już w XIX wieku, a odmiana 'Gold Fountain' wnosi do niej jasny odcień liści, który optycznie rozświetla nasadzenie. Krzew jest liściasty, wzniesiony, z łukowato przewisającymi końcami pędów, które u dorosłej rośliny tworzą kształt przypominający fontannę. Zwykle osiąga 1,5–2 m wysokości i podobną szerokość. Liście są drobne, delikatnie klapowane, podczas rozwijania złotożółte, latem żółtozielone, a jesienią pomarańczowe do miedzianych. Na ubiegłorocznych pędach na przełomie maja i czerwca otwierają się drobne białe kwiaty zebrane w baldachogrona, rozmieszczone wzdłuż gałęzi tak, że tworzą wrażenie białego welonu nad złotymi liśćmi. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, a krzew chętnie odwiedzają owady zapylające. Kwitnące gałązki wykorzystuje się także w wiosennych kompozycjach florystycznych. W ogrodzie sprawdza się jako soliter, w grupie krzewów oraz jako swobodny, kwitnący żywopłot, gdzie dobrze komponuje się z ciemnozielonymi iglakami, kalinami, dereniami, tawułami o różowych kwiatach lub z trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, gdzie wytwarza najwięcej kwiatów i zachowuje zwarty pokrój, znosi jednak również lekki półcień. Gleba powinna być średnio ciężka do lekkiej, dobrze przepuszczalna i zasobna w próchnicę, o odczynie mniej więcej od lekko kwaśnego do obojętnego. W cięższej, gliniastej glebie zaleca się dodanie gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru oraz kompostu, aby poprawić strukturę i odpływ wody. Rośliny z pojemników sadzi się od marca do października, poza okresami zamarzniętej gleby i skrajnej suszy. W żywopłocie stosuje się rozstawę około 0,5–0,7 m między krzewami, a przy sadzeniu swobodnym lub jako soliter zachowuje się odległość odpowiadającą docelowej szerokości danej odmiany. W pierwszym roku po posadzeniu regularne, raczej umiarkowane podlewanie sprzyja dobremu ukorzenieniu, później tawuła znosi krótsze okresy suszy i wystarcza podlewanie uzupełniające podczas dłuższych upałów. Wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem wieloskładnikowym do krzewów kwitnących wspiera wzrost i zawiązywanie pąków. Cięcie tawuły wcześnie kwitnącej wykonuje się po przekwitnięciu, usuwając najstarsze gałęzie przy podstawie i w razie potrzeby skracając przekwitłe pędy, aby zrobić miejsce dla młodego, kwitnącego drewna w następnym roku. U tawuł kwitnących latem cięcie formujące często przesuwa się na koniec zimy lub wczesną wiosnę, ponieważ kwitną one głównie na pędach tegorocznych. Powierzchnię gleby wokół krzewu utrzymuje się wyściółkowaną warstwą kory lub zrębków, która ogranicza zachwaszczenie i parowanie wody. Tawuła jest na ogół dobrze mrozoodporna, a powszechnie uprawiane odmiany niezawodnie zimują przy temperaturach poniżej −25 °C. 

Autor: Nikol | Rewizja: 18.12.2025