Tawulec powcinany 'Crispa' Stephanandra incisa 'Crispa'

Opis szczegółowy produktu

Stachyurus przylistny - krzew liściasty z rodziny Stachyuraceae, pochodzący z obrzeży lasów, zarośli i polan południowych i wschodnich Chin oraz Tajwanu. Odmiana 'Silberschweif'® jest w europejskich materiałach szkółkarskich określana jako odmiana o wyraźnie zwisających kwiatostanach, które wczesną wiosną wyglądają jak delikatne „ogonki” na nagich gałęziach. Pokrój jest szeroko wyprostowany do lekko rozłożystego, z łukowatymi pędami, w dorosłości w naszych warunkach zazwyczaj 1,8–2,5 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości. Pędy mają odcienie czerwono-brązowe do oliwkowych, liście są naprzemianległe, jajowate do eliptycznych, drobno piłkowane, o długości około 6–12 cm. W sezonie mają intensywnie zielony kolor, jesienią przebarwiają się na żółto do pomarańczowych odcieni. Największą ozdobą są długie, zwisające grona drobnych, dzwonkowatych kwiatów w kolorze jasnożółtym. Kwiaty otwierają się jeszcze przed pełnym ulistnieniem, w polskich warunkach najczęściej w marcu i kwietniu, w cieplejszych rejonach już pod koniec lutego, a w zależności od pogody utrzymują się 3–5 tygodni. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru i są odwiedzane przez wczesne zapylacze. Kwitnące gałązki znajdują zastosowanie również w wiosennych wiązankach, a po przekwitnięciu mogą tworzyć się drobne, kuliste owoce w odcieniach zieleni do czerwonawo-brązowych.

Uprawa: Wymaga stanowiska słonecznego do półcienistego, idealnie osłoniętego od przeciągów, ponieważ wczesne kwiaty mogą zostać uszkodzone przez zimny wiatr i późne przymrozki. Krzew dobrze komponuje się z obrzeżami grup drzew i krzewów oraz z ciepłym murem, gdzie wyróżnia się nawet poza okresem kwitnienia jako strukturalne tło dla wiosennych roślin cebulowych. Gleba jest najodpowiedniejsza próchnicza, żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze zdrenowana, o pH 5,5–7,0. Na cięższych glebach gliniastych korzystne jest dodanie kompostu i warstwy drenażowej, natomiast na ubogich piaskach pomaga regularne uzupełnianie materii organicznej. W okresach suchych witalność wspomaga dodatkowe nawadnianie i ściółkowanie. W nadmiernym nawodnieniu rośnie ryzyko chorób korzeni, w tym ewentualnego porażenia przez mączniaka, dlatego odpowiednie jest stanowisko z odpływem wody. Nawożenie kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem wiosną sprzyja tworzeniu silnych pędów i pąków, które zakładane są już w poprzednim sezonie. Cięcie zazwyczaj ogranicza się do prześwietlenia i usunięcia uszkodzonych gałęzi po kwitnieniu, ponieważ krzew kwitnie na zeszłorocznym drewnie. Sadzenie w pojemnikach jest możliwe w większych donicach z dobrym drenażem i zimową ochroną bryły korzeniowej. W polskich warunkach krzew jest mrozoodporny w przybliżeniu do -15 do -20 °C, najlepiej sprawdza się w miejscu osłoniętym i na glebie, która zimą nie stoi w wodzie. Rośliny sadzi się mniej więcej od marca do listopada, w grupach zachowuje się odstęp około 1,2–1,5 m, dla swobodnego żywopłotu kwitnącego około 1,0–1,2 m.

Autor: Nikol | Rewizja: 18.12.2025