Tellima wielkokwiatowa Tellima grandiflora

Opis szczegółowy produktu

Tellima wielkokwiatowa  - wieloletnia cieniolubna bylina z rodziny skalnicowatych, ceniona za dekoracyjne liście i delikatne kwiatostany. Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, od Alaski i Kolumbii Brytyjskiej przez obszary nadbrzeżne aż po Kalifornię, gdzie rośnie w wilgotnych lasach, zaroślach, podszycie, na skrajach dróg i w próchnicznych glebach pod drzewami. W ogrodzie tworzy kępy lub luźne łany z przyziemnymi rozetami liści. Liście są okrągławo sercowate do nerkowatych, płytko klapowane, karbowane, zielone, a ogonki i blaszki są delikatnie owłosione. Masa liści osiąga około 25–35 cm wysokości, pędy kwiatostanowe 50–80 cm, a przy dostatku wilgoci nawet około 90 cm. Od maja do lipca wyrastają wzniesione, smukłe pędy z gronami drobnych, dzwonkowatych kwiatów. Płatki są głęboko postrzępione, a ich barwa zmienia się od zielonobiałej i kremowej po różową, czerwonobrązową aż do zielonkawobrązowej, w zależności od wieku kwiatu i warunków świetlnych. Kwiaty delikatnie pachną i są odwiedzane przez drobne owady zapylające. Roślina sprawdza się jako bylina okrywowa do półcienia i cienia, pod krzewy i drzewa liściaste, do ogrodów leśnych, wzdłuż ścieżek, murków, przy oczkach wodnych i w nasadzeniach naturalistycznych. Dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, żurawkami, żuraweczkami, epimedium, miodunkami, tawułkami i brunnerami.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych uprawa jest łatwa w próchnicznej glebie o równomiernej wilgotności. Najlepiej rośnie w półcieniu i cieniu, na słońcu tylko w chłodniejszym położeniu i przy stale świeżej glebie. Odpowiedni jest wilgotniejszy, leśny mikroklimat, osłonięty od gorącego południowego słońca i wysuszającego wiatru. Gleba powinna być pulchna, próchniczna, z dodatkiem ziemi liściowej, przepuszczalna, świeża do wilgotnej, o pH około 5,5–7,0. W ciężkiej glebie pomaga dodatek kompostu i drobnego materiału drenującego, w suchej ziemia liściowa i ściółka. Sadzi się od marca do maja oraz od września do października. Dla uzyskania zwartego łanu stosuje się 6–9 szt. na m², w rozstawie 30–40 cm. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, ukorzenione rośliny w cieniu znoszą krótkie okresy suszy, najlepiej jednak rosną bez letniego przesychania. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną odpowiedni jest kompost lub ziemia liściowa. Ściółka z liści, zrębków lub drobnej kory chroni płytki system korzeniowy i podkreśla leśny charakter stanowiska. Po przekwitnięciu można usunąć pędy kwiatostanowe, jeśli roślina nie ma się samoczynnie wysiewać. Stare i uszkodzone liście usuwa się wczesną wiosną. W pojemniku dobrze rośnie w półcieniu, w próchnicznym podłożu i przy regularnym podlewaniu. Mrozoodporność wynosi około −20 °C do −25 °C. Możliwe problemy to ślimaki, opuchlaki, mszyce, plamistości liści, mączniak prawdziwy w czasie suszy oraz gnicie w przemoczonej, słabo napowietrzonej glebie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026