Tojeść rozesłana 'Aurea' - Lysimachia nummularia 'Aurea' Lysimachia nummularia 'Aurea'

Opis szczegółowy produktu

Wierzbówka kiprzyca 'Aurea' - rodzimy gatunek europejskich nizin, wilgotnych łąk i rowów, który w ogrodach tworzy płożące się pędy ukorzeniające się w węzłach. Odmiana 'Aurea' wyróżnia się limetkowym lub złocistym ulistnieniem, które w słońcu przybiera cieplejszy odcień, a w półcieniu pozostaje delikatnie cytronowe. Liście są okrągłe lub nerkowate, zazwyczaj o szerokości 2–3 cm, gęsto osadzone na zwisających łodygach o długości do 60–70 cm, dzięki czemu roślinność wygląda na zwartą nawet w wiszących pojemnikach. Roślina pozostaje niska, około 5–10 cm, ale rozrasta się na szerokość 0,5–1 m i potrafi wypełniać szczeliny między kamieniami lub brzegi żwirowych ścieżek, gdzie przyjemnie rozlewa się przez krawędzie. Od maja do lipca w kątach liści pojawiają się pojedyncze, żółte kwiaty w kształcie miseczki o średnicy około 2 cm z pięcioma płatkami, które dostarczają pyłku i nektaru zapylaczom. W kompozycji dobrze uzupełnia funkie, żurawki, tawułki, paprocie i niskie turzyce, przy wodzie komponuje się również z irysami, knieciami i kaczeńcami. W porównaniu do zielonolistnej formy gatunku, wygląda jaśniej już od wczesnej wiosny i pozostaje dekoracyjna również poza okresem kwitnienia. Ze względu na płożący charakter wzrostu, często jest stosowana jako roślina okrywowa na rabatach, zboczach lub jako element aranżacji ogrodowych przy wodzie.

Uprawa: Najpewniejszy wzrost osiąga na pełnym słońcu lub w półcieniu w żyznej glebie, która nie wysycha, idealne są gleby gliniaste lub gliniasto-iłowe z większą ilością materii organicznej. Znosi nawet cięższe gliny i krótkotrwale podmokłe miejsca, na bardziej suchych rabatach wymaga regularniejszego podlewania i ściółkowania kompostem lub liśćmi, aby utrzymać kolor liści. Odpowiada jej pH około 5,5–7,5, wapnowanie zazwyczaj nie jest wymagane. Na wiosnę sprawdzi się umiarkowane nawożenie, w doniczce warto dodać nawóz długo działający i użyć przepuszczalnego podłoża z domieszką kompostu i warstwą drenażową. Rośliny sadzi się od marca do października, po posadzeniu roślinność szybko się przyjmuje dzięki ukorzenianiu się w węzłach. Pędy w trakcie sezonu skraca się dla zagęszczenia lub ograniczenia rozrastania, najczęściej po kwitnieniu i pod koniec lata. Do szybkiego pokrycia powierzchni stosuje się około 9 roślin na m², rozstaw około 30–35 cm. W naszych warunkach jest mrozoodporna do -34 °C i zazwyczaj zimuje bez okrywy, w donicach warto chronić bryłę korzeniową przed długotrwałym przemarznięciem przez owinięcie donicy. Jest zazwyczaj w większości zdrowa, przy długotrwałym przemoczeniu mogą pojawić się plamistości liści lub rdza, sporadycznie pojawiają się ślimaki na młodych pędach. Na stale wilgotnej glebie może rozprzestrzeniać się szybciej i praktyczne jest wyznaczenie powierzchni obrzeżem lub uprawa w koszyku przy oczku wodnym. Do odnowy porostu stosuje się podział kęp na wiosnę lub jesienią, ewentualnie ukorzenianie pojedynczych pędów.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026