Trachelospermum azjatyckie 'Pink Air' Trachelospermum asiaticum 'Pink Air'

Opis szczegółowy produktu

Trachelospermum azjatyckie 'Pink Air' - pochodzi z Azji Wschodniej i należy do rodziny toinowatych. Odmiana 'Pink Air' to nowsza, różowo kwitnąca selekcja, w sprzedaży pojawia się czasem jako „gwiaździsty jaśmin”, choć nie jest to prawdziwy jaśmin. Tworzy zimozielone, wijące się pędy, które samodzielnie owijają się wokół podpory i stopniowo drewnieją. Liście są naprzeciwległe, eliptyczne do jajowatych, skórzaste i lśniące, zwykle długości 4–8 cm, zimą mogą przebarwiać się na brązowo. Od maja do sierpnia na końcach pędów otwierają się drobne, gwiazdkowate kwiaty w delikatnym różowym kolorze, zebrane w niewielkie kwiatostany, o słodkim zapachu przypominającym jaśmin. Kwiaty są chętnie odwiedzane przez pszczoły, a w ciepłe lata roślina może słabiej kwitnąć jeszcze na przełomie sierpnia i września. Po cięciu wycieka mleczny sok, który może podrażniać skórę, a roślina uważana jest za trującą po spożyciu. W ogrodzie sprawdza się na pergoli, kratce oraz na drutach przy ścianie, gdzie tworzy całoroczne zielone tło, które latem wypełnia zapachem miejsce wypoczynku.

Uprawa: W warunkach klimatycznych Polski sprawdza się ciepłe, osłonięte stanowisko w pełnym słońcu lub jasnym półcieniu, najlepiej przy południowej lub zachodniej ścianie, z dala od wiatru. Odpowiednia jest gleba próchniczna, przepuszczalna i niepodmokła, zalecane pH około 6,0–7,0, w pojemniku stosuje się żyzne podłoże z warstwą drenażową. Sadzenie roślin w pojemnikach jest możliwe od marca do października, przy podporze sadzi się je zwykle w rozstawie około 1–1,5 m, ponieważ dorosła odmiana osiąga około 2–4 m wysokości i 1–1,5 m szerokości. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas letnich upałów, po ukorzenieniu roślina lepiej znosi krótkie okresy suszy niż stały nadmiar wody, zaleca się ściółkę z kory lub kompostu liściowego. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną i na początku lata stosuje się zrównoważony nawóz do roślin ozdobnych, w pojemniku w mniejszych dawkach, aby wspierać kwitnienie, a nie tylko wzrost liści. Cięcie wykonuje się po przekwitnieniu lub wczesną wiosną, zwykle przez skrócenie długich pędów i prześwietlenie, a przywiązywanie do podpory przyspiesza zarośnięcie powierzchni. Mrozoodporność wynosi około -10 do -15 °C, dlatego w gruncie roślina jest niezawodna głównie w najcieplejszych rejonach, z zimową osłoną korzeni i pędów, w chłodniejszych regionach pewniejsza jest uprawa w pojemniku z zimowaniem w temperaturze 0–5 °C. Do uprawy w pojemniku wystarczy objętość 30–50 l, bryłę korzeniową chroni się przed przemarznięciem i zimowym nadmiarem wody. Do możliwych szkodników należą miseczniki i przędziorki, zwłaszcza przy suchym powietrzu w miejscu zimowania, a w ciężkich glebach grozi zgnilizna korzeni.

Autor: Nikol | Rewizja: 13.2. 2026