Trojeść krwista 'Soulmate' Asclepias incarnata 'Soulmate'

Opis szczegółowy produktu

Trojeść krwista 'Soulmate' - bardzo atrakcyjna i niezawodna odmiana ozdobna trojeści, ceniona za intensywnie różowe do karminoworóżowych kwiaty, wzniesiony pokrój i wyraźną zdolność przyciągania motyli oraz innych zapylaczy. Należy do najlepszych bylin do ogrodów naturalistycznych i przyjaznych owadom. Jest średnio wysoką, długowieczną byliną, osiągającą zwykle 80–120 cm wysokości, o sztywnych, wzniesionych łodygach. Pokrój jest wąski, wyprostowany i elegancki, roślina tworzy zwarte kępy. Liście są wąskie, lancetowate, ciemnozielone, ułożone naprzeciwlegle i dekoracyjne przez cały sezon wegetacyjny. Kwiaty pojawiają się od lipca do sierpnia, często aż do września. Zebrane są w kuliste baldachy, które mogą mieć 8–10 cm średnicy. Barwa kwiatów jest intensywnie różowa do karminowej, bardzo wyrazista i rzucająca się w oczy. Kwiaty mocno pachną i są wyjątkowo atrakcyjne dla motyli, pszczół i trzmieli. Na obszarach naturalnego występowania trojeść jest ważną rośliną żywicielską gąsienic motyla monarchy. Sprawdza się na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych i łąkowych, nad oczkami wodnymi, w ogrodach deszczowych, a także jako efektowny soliter. Doskonale komponuje się z trawami ozdobnymi, jeżówkami, rozchodnikami i innymi bylinami późnego lata.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, znosi jednak także lekki półcień. Odpowiada jej wilgotniejsza, próchniczna, żyzna gleba, najlepiej gliniasta, o pH lekko kwaśnym do obojętnego (5,5–7,0). W przeciwieństwie do innych trojeści dobrze znosi także stale wilgotne stanowisko i krótkotrwałe podtopienie, dlatego nadaje się nad brzegi zbiorników wodnych. Podlewanie jest ważne zwłaszcza w okresach suszy, przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu. Przy dostatku wilgoci rośnie bujnie i obficie kwitnie. Nawożenie nie jest wymagające – wystarczy wiosenna dawka kompostu. Jest w pełni mrozoodporna, zwykle do –30 °C, i bez problemu zimuje w warunkach klimatycznych Polski. Jest odporna na choroby i szkodniki, naturalnie opiera się też zgryzaniu przez zwierzynę. Cięcie nie jest konieczne. Suche łodygi pozostawia się na zimę jako schronienie dla owadów i ścina dopiero wiosną. Roślinę rozmnaża się z nasion lub przez podział kęp, po ukorzenieniu nie lubi jednak przesadzania.

Autor: Kamila | Rewizja: 26. 1. 2026