Trytoma 'Percy's Pride' - Kniphofia 'Percy's Pride' Kniphofia 'Duma Percy'ego'

Opis szczegółowy produktu

Lilia wojenna 'Percy´s Pride' – wyższy kultivar o eleganckim, zielonożółtym do jasnożółtego kwitnieniu. Rod Kniphofia pochodzi głównie z południowej i wschodniej Afryki, gdzie rośnie na słonecznych zboczach górskich, trawiastych równinach i stanowiskach z dobrze zdrenowaną glebą. 'Percy’s Pride' wyróżnia się na tle klasycznych czerwono-pomarańczowych lilii wojennych subtelniejszą kolorystyką. Tworzy gęstą kępę wąskich, długich, zielonych liści, które są liniowe, lekko łukowate i w zależności od zimy częściowo zimozielone lub zrzucające liście. Kępa liści osiąga wysokość około 50–70 cm, w czasie kwitnienia 100–120 cm, a w sprzyjających warunkach nawet około 130 cm, natomiast szerokość wynosi 50–70 cm. Od lipca do września wyrastają proste pędy kwiatowe z gęstymi, cylindrycznymi gronami rurkowatych kwiatów. Pąki są zielone do zielonożółtych, a rozwinięte kwiaty przechodzą w kolor jasnożółty, cytrynowy aż do kremowożółtego. Ten jasny ton ładnie rozświetla nasadzenia i nie sprawia wrażenia tak „ognistego” jak w przypadku pomarańczowych kultivarów. Kwiaty wabią pszczoły, trzmiele i motyle, a ponadto doskonale nadają się do cięcia. Kultivar doskonale sprawdzi się w słonecznych rabatach bylinowych, partiach stepowych, nowoczesnych nasadzeniach oraz na ciepłych zboczach. Świetnie komponuje się z trawami ozdobnymi, szałwiami, wierzbówkami, krwawnikami, rozchodnikami, perowskią, santoliną oraz bylinami o niebiesko-fioletowych kwiatach.

Uprawa: Preferuje słoneczne, ciepłe i najlepiej osłonięte stanowisko, gdzie kępy szybciej się nagrzewają i lepiej dojrzewają. Podłoże powinno być dobrze przepuszczalne, średnio żyzne, z dodatkiem piasku lub żwiru, aby ograniczyć zimowe przemoczenie. Odpowiednie jest pH w zakresie około 6,0–7,5. Na ciężkich glebach gliniastych roślinom służy sadzenie na lekko podwyższonych rabatach z dodatkiem grubego piasku i kompostu. Sadzonki tej odmiany zazwyczaj sadzi się od marca do października, w chłodniejszych rejonach najlepsza jest wiosna i wczesne lato, aby rośliny zdążyły dobrze się ukorzenić. Odstępy między roślinami dobiera się na około 40–50 cm, na 1 m² przypada więc około 5–7 roślin przy pełnym zagęszczeniu. Podlewanie jest umiarkowane, w okresie zawiązywania pąków gleba nie może całkowicie wyschnąć, natomiast długotrwałe zimowe przelanie może prowadzić do uszkodzenia korzeni. W sezonie sprawdza się lekkie nawożenie kompostem lub nawozem dla kwitnących bylin o zrównoważonym stosunku składników odżywczych. Mrozoodporność odmiany na dobrze odwodnionej glebie wynosi około -20 °C, na chłodniejszych obszarach wskazany jest suchy zimowy mulcz z liści lub gałęzi, który chroni serce kępy przed naprzemiennym mrozem i odwilżą. Na wiosnę uszkodzone lub zaschnięte liście usuwa się przy ziemi, aby mogły łatwo wyrosnąć nowe. W przypadku długotrwałej suszy rośliny znoszą tymczasowy brak wody, ale dla niezawodnego kwitnienia wskazane jest okazjonalne podlewanie. Choroby i szkodniki na dobrze dobranym stanowisku występują tylko w ograniczonym zakresie, największym ryzykiem jest zbita, przelana gleba zimą.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.06. 2026