Trzęślica modra 'Banshee' - Molinia caerulea 'Banshee' Molinia caerulea 'Banshee'

Opis szczegółowy produktu

Trzęślica modra 'Banshee' - atrakcyjna trawa ozdobna, ceniona za elegancję i łatwość uprawy. Kompaktowa odmiana z chronionym oznaczeniem PBR, która zdobyła nagrodę Goud Plantarium-GroenDirekt 2025. Obecna na rynku od 2024 roku, została wyhodowana w Polsce. W materiałach licencyjnych podaje się wzrost do 100 cm wysokości w kwiecie i około 70 cm szerokości, kwitnienie trwa od czerwca do pierwszych mrozów. Tworzy gęste kępy wąskich liści o wysokości około 30–45 cm, z których wyrastają mocne, pionowe źdźbła z licznymi, zwiewnymi wiechami. Kłoski zaczynają od ciemnopurpurowego, stopniowo przechodzą w odcienie czerwieni i różu, a pod koniec sezonu bledną do jasnobeżowego. Jesienią liście i źdźbła przebarwiają się na żółto i pomarańczowo, a suche wiechy utrzymują kształt nawet zimą, nadają się również do suchych bukietów. Odmiana jest sterylna, nie rozsiewa się samoistnie i w rabacie stanowi delikatny pionowy akcent między bylinami a krzewami. Podaje się również wysoką tolerancję na wiatr, upał, przejściową suszę, wilgotne lato i zanieczyszczenie miejskie, dzięki czemu nadaje się również do miejsc eksponowanych. Dobrze komponuje się z rudbekiami, szałwiami, rozchodnikami, gaura i niskimi drzewami, gdzie podkreśla strukturę nasadzeń. Motyle i inne zapylacze korzystają z kwitnienia, a gęsta kępa zapewnia schronienie drobnym zwierzętom.

Uprawa: W naszych warunkach sprawdza się jako kępiasta, długowieczna trawa ozdobna na pełne słońce do jasnego półcienia i stanowiska z umiarkowanym zaciszem. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, średnio żyznej, stale umiarkowanie wilgotnej, ale przepuszczalnej, na cięższych glebach gliniastych korzystna jest drenaż i rozluźnienie żwirem. Zalecane pH jest kwaśne do obojętnego. Podlewanie utrzymuje się na wyrównanym poziomie głównie po posadzeniu i w suchych latach, po ukorzenieniu znosi krótsze okresy suszy, jednak długotrwałe wysychanie w pełnym słońcu pogarsza wygląd liści i tworzenie źdźbeł. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz w małej dawce. Suche liście i zeszłoroczne kwiatostany skraca się nisko przy ziemi pod koniec zimy do wczesnej wiosny (luty–marzec), aby nie uszkodzić nowych pędów. Ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgoć i chroni szyjkę korzeniową młodych roślin. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–październik), rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, pamiętając o regularnym podlewaniu w suchych miesiącach. Uprawa w doniczce wymaga głębszej doniczki z drenażem i równomiernej wilgotności, zimą doniczkę częściej izoluje się przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp jest wysoka, zazwyczaj około −25 do −30 °C, młode nasadzenia korzystają z lekkiego mulczowania. Trzęślica zazwyczaj nie choruje i nie jest atakowana przez szkodniki, sporadycznie pojawiają się ślimaki na młodych liściach lub plamistość przy nadmiernym nawodnieniu. Odstępy dobiera się w zależności od wzrostu, zazwyczaj 50–70 cm, dla wyższych odmian 70–90 cm, co odpowiada mniej więcej 2–4 roślinom na m².

Autor: Nikol | Rewizja: 20.02.2026