Trzęślica modra 'Moorflamme' - Molinia caerulea 'Moorflamme' Molinia caerulea 'Moorflamme'

Opis szczegółowy produktu

Molinia caerulea 'Moorflame' - zwarta odmiana trzcinnika, ceniona za długi efekt sezonowy. Tworzy mocną, gęstą kępę wąskich liści, która latem wygląda na świeżo zieloną, a jesienią przechodzi w maślanożółty do miedziano-pomarańczowego. Kępa liściowa osiąga zwykle około 45–50 cm wysokości i około 40–45 cm szerokości. Ponad nią od końca czerwca wznoszą się smukłe łodygi z delikatnymi wiechami, często o wysokości 80–100 cm, u niektórych roślin nawet nieco ponad 1 m. Kłosy początkowo mają ciemnofioletowe do bordowych odcieni, latem zmieniają się w różowe, a pod koniec sezonu bledną do jasnego beżu. Suche kwiatostany zachowują kształt nawet po przekwitnięciu i zimą tworzą nad kępą lekką strukturę. Odmiana dobrze sprawdza się na nowoczesnych i naturalnie zaaranżowanych rabatach, przy elementach wodnych i na obrzeżach nasadzeń z krzewami. Delikatna tekstura wyróżnia się obok rudbekii, szałwii, rozchodników i perowskii, jesienią pięknie prezentuje się również przed ciemnymi iglakami. Gatunek Molinia caerulea pochodzi z wilgotnych łąk i wrzosowisk Europy i tę naturalną elegancję 'Moorflamme' przenosi do ogrodu w mniejszej skali. Wiechy nadają się również do cięcia do suchych bukietów, a kępa nie rozrasta się przez rozłogi, dzięki czemu utrzymuje czystą krawędź zagonu.

Uprawa: W naszych warunkach sprawdza się jako kępiasta, długowieczna trawa ozdobna na pełne słońce do jasnego półcienia i stanowiska z umiarkowanym zaciszem. Najlepiej rośnie w glebie próchniczej, średnio żyznej, stale umiarkowanie wilgotnej, ale przepuszczalnej, na cięższych glebach gliniastych korzystna jest drenaż i rozluźnienie żwirem. Zalecane pH jest kwaśne do obojętnego. Podlewanie utrzymuje się na wyrównanym poziomie głównie po posadzeniu i w suchych latach, po ukorzenieniu znosi krótsze okresy suszy, jednak długotrwałe wysychanie w pełnym słońcu pogarsza wygląd liści i tworzenie źdźbeł. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną zazwyczaj wystarcza kompost lub wolno rozpuszczalny nawóz w małej dawce. Suche liście i zeszłoroczne kwiatostany skraca się nisko przy ziemi pod koniec zimy do wczesnej wiosny (luty–marzec), aby nie uszkodzić nowych pędów. Ściółka z liści lub kory stabilizuje wilgoć i chroni szyjkę korzeniową młodych roślin. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–październik), rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, pamiętając o regularnym podlewaniu w suchych miesiącach. Uprawa w doniczce wymaga głębszej doniczki z drenażem i równomiernej wilgotności, zimą doniczkę częściej izoluje się przed przemarznięciem. Mrozoodporność dojrzałych kęp jest wysoka, zazwyczaj około −25 do −30 °C, młode nasadzenia korzystają z lekkiego mulczowania. Trzęślica zazwyczaj nie choruje i nie jest atakowana przez szkodniki, sporadycznie pojawiają się ślimaki na młodych liściach lub plamistość przy nadmiernym nawodnieniu. Odstępy dobiera się w zależności od wzrostu, zazwyczaj 50–70 cm, dla wyższych odmian 70–90 cm, co odpowiada mniej więcej 2–4 roślinom na m².

Autor: Nikol | Rewizja: 20.02.2026