Trzęślica trzcinowata 'Sky Racer' Molinia arundinacea 'Sky Racer'

Opis szczegółowy produktu

Trzęślica trzcinowata 'Sky Racer'  - w zagranicznych katalogach często występująca jako Molinia caerulea subsp. arundinacea 'Skyracer', należy do wysokich, a zarazem wąsko rosnących odmian trzęślic, które zyskały popularność w nowoczesnych nasadzeniach naturalistycznych. Odmianę wyselekcjonował i rozpowszechnił plantsman Kurt Bluemel. Wiosną tworzy wąską kępę liści, zwykle o wysokości 0,6–0,8 m i szerokości około 0,5–0,7 m, z której późnym latem wyrastają mocne źdźbła z luźną wiechą. W czasie kwitnienia osiąga zwykle 2,1–2,4 m. Kwiatostan tworzą delikatne kłoski w brązowofioletowych odcieniach, które stopniowo blakną do beżu i w jesiennym świetle przypominają lekką woalkę nad kępą. Jesienią liście przebarwiają się na żółto do złocistego. Roślina nie jest kolczasta ani trująca, a ponieważ rośnie w kępach, nie zachwaszcza otoczenia rozłogami. W kompozycjach sprawdza się z astrami jesiennymi, rudbekiami, rozchodnikami, werbenami lub krzewami o delikatnych liściach. Odmiana sprawdza się jako soliter, w mniejszych grupach i w nasadzeniach łąkowych, dobrze także w pobliżu wody lub przy krzewach. 

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych sprawdza się jako kępiasta, długowieczna trawa ozdobna na stanowiska w pełnym słońcu do jasnego półcienia, w miejscach umiarkowanie osłoniętych od wiatru. Najlepiej rośnie w glebie próchnicznej, umiarkowanie żyznej, stale lekko wilgotnej, ale przepuszczalnej, na cięższych glinach korzystny bywa drenaż i rozluźnienie podłoża żwirem. Zalecane pH jest kwaśne do obojętnego. Podlewanie utrzymuje się równomierne, zwłaszcza po posadzeniu i w suche lata, po ukorzenieniu roślina znosi krótsze przesuszenie, jednak długotrwałe wysychanie w pełnym słońcu pogarsza ulistnienie i tworzenie źdźbeł. Nawożenie stosuje się umiarkowane, wiosną zwykle wystarcza kompost lub nawóz o spowolnionym działaniu w małej dawce. Suche liście i zeszłoroczne wiechy ścina się nisko przy ziemi pod koniec zimy lub wczesną wiosną (luty–marzec), aby nie uszkodzić nowych pędów. Ściółka z kompostu liściowego lub zrębków stabilizuje wilgotność, a u młodych roślin chroni szyjkę korzeniową. Sadzenie wykonuje się wiosną (marzec–maj) lub jesienią (wrzesień–październik), rośliny w pojemnikach można sadzić przez cały sezon wegetacyjny, pamiętając o regularnym podlewaniu w suchych miesiącach. Uprawa w pojemniku wymaga głębszej donicy z drenażem i równomiernej wilgotności podłoża, zimą pojemnik częściej się izoluje przed przemarzaniem. Mrozoodporność dojrzałych kęp jest wysoka, zwykle około −25 do −30 °C, młodym nasadzeniom służy lekka ściółka. Trzęślica zwykle nie choruje i nie jest atakowana przez szkodniki, sporadycznie pojawiają się ślimaki na wschodzących liściach lub plamistości przy nadmiernym zawilgoceniu. Rozstawę dobiera się według siły wzrostu, zwykle 50–70 cm, u wyższych odmian 70–90 cm, co odpowiada około 2–4 roślinom na m².

Autor: Kristýna | Rewizja: 03.02. 2026