Trzmielina Fortune'a 'Goldy' Euonymus fortunei 'Goldy'

Opis szczegółowy produktu

Berberys 'Goldy' - zimozielona odmiana pochodząca z wschodnioazjatyckiego gatunku rośliny rosnącej w Chinach, Korei i Japonii. Gatunek botaniczny został wprowadzony do Europy w XIX wieku przez szkockiego botanika Roberta Fortune'a, od którego pochodzi jego nazwa gatunkowa. Odmiana 'Goldy' została wyhodowana ze względu na wyraźnie złotożółte ulistnienie i kompaktowy pokrój, odpowiedni do mniejszych ogrodów i nasadzeń miejskich. Tworzy gęsto rozgałęzione niskie krzewy osiągające około 30–50 cm wysokości i około 60–100 cm szerokości. Młode pędy rozchodzą się po ziemi i stopniowo tworzą zwarte łany, nadające się do obsadzania jako rośliny okrywowe. Liście są drobne, błyszczące, jajowate i twarde, w okresie wegetacji złotożółte do żółtozielonych. W okresie zimowym mogą nabierać lekko brązowawego odcienia. Kwitnie niepozornie od maja do czerwca drobnymi zielonkawo-białymi kwiatami, które nie są głównym elementem ozdobnym. W naszych warunkach rzadko owocuje. Dzięki swojej zimozieloności zapewnia strukturę ogrodu również zimą i dobrze komponuje się z ciemnolistnymi tawułami, iglakami, funkiami lub trawami ozdobnymi. Jest wykorzystywany do tworzenia niskich obrzeży, nowoczesnych nasadzeń miejskich, pojemników na tarasach, a także jako alternatywa dla bukszpanu w mniejszych kompozycjach formalnych. Roślina zawiera substancje o łagodnym działaniu toksycznym po spożyciu i nie jest przeznaczona do konsumpcji.

Uprawa: Dobrze rośnie na stanowiskach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub półcieniu. Kluczowe jest osłonięcie od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach najlepiej sprawdza się uprawa w chronionych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórkach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH w zakresie 6-7,5. Ważny jest drenaż, zwłaszcza w cięższych glebach, gdzie zaleca się dodatek piasku lub żwiru. Sadzenie jest wskazane od marca do października, z wyłączeniem okresów silnych mrozów i ekstremalnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, nawozami zrównoważonymi dla roślin ozdobnych. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i można je przeprowadzać wiosną lub w okresie wegetacji, kiedy to wspomaga zagęszczanie i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie szyjki korzeniowej ściółką i ochronę części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w miejscu osłoniętym, jasnym i wolnym od silnych mrozów. Roślina jest ogólnie odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u osobników uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstawy około 40-60 cm w zależności od pożądanej gęstości.