Trzmielina japońska 'Benkomasaki' Euonymus japonicus 'Benkomasaki'

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina japońska 'Benkomasaki' - wyjątkowa, wzniesiona, kolumnowa odmiana trzmieliny japońskiej, która ujawnia swoją niepowtarzalność w każdym szczególe. Roślina dorasta do 1,5 metra wysokości i 0,7 metra szerokości, a choć rośnie stosunkowo wolno, wnosi do ogrodu niepowtarzalną wartość estetyczną. Jej pędy wznoszą się od ziemi niczym smukłe wieże i są gęsto pokryte mniejszymi, około 3 cm długimi, owalnymi, wygiętymi, delikatnie piłkowanymi na brzegach, ciemnozielonymi i bardzo błyszczącymi liśćmi. Rozwijają się one w połowie wiosny w jasnozielonym kolorze i są osadzone na pędach precyzyjnie i regularnie. 'Benkomasaki' sadzi się pojedynczo jako soliter, ale znajduje też miejsce w nietypowych żywopłotach. Powolny wzrost i wzniesiony pokrój czynią z niej idealną kandydatkę na eleganckie elementy wertykalne w kompozycjach ogrodowych. Ta odmiana nie tylko tworzy w ogrodzie piękną zieloną sylwetkę, ale dzięki unikatowemu wyglądowi i wzniesionemu wzrostowi zalicza się do wyjątkowych, niezastąpionych roślin w ogrodnictwie ozdobnym.

Uprawa: Dobrze rośnie na jasnych stanowiskach z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub w półcieniu. Kluczowa jest osłona od wiatru, ponieważ zimowe wiatry i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się uprawa w osłoniętych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórzach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH 6-7,5. Ważny jest drenaż, przede wszystkim na cięższych glebach, gdzie zaleca się domieszkę piasku lub żwiru. Sadzenie jest możliwe od marca do października, poza okresami silnych mrozów i skrajnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu oraz u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże utrzymuje się równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, zrównoważonymi nawozami do krzewów ozdobnych. Bardzo dobrze znosi cięcie, które można wykonywać wiosną lub w trakcie sezonu wegetacyjnego – pobudza ono zagęszczanie i pozwala formować roślinę w zwarty krzew lub niski żywopłot. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych regionach zaleca się zimowe zabezpieczenie szyjki korzeniowej ściółką oraz osłonięcie części nadziemnej włókniną. Przy uprawie w pojemnikach zaleca się zimowanie w osłoniętym, jasnym miejscu bez silnych mrozów. Roślina jest na ogół odporna, przy suchej i ciepłej pogodzie mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u egzemplarzy uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu w żywopłotach sprawdzają się rozstawy około 40-60 cm, zależnie od pożądanej gęstości.

Autor: Lucie | Rewizja: 16.2. 2026