Trzmielina japońska 'El Dorado' Euonymus japonicus „El Dorado”

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina japońska 'El Dorado' - zimozielona odmiana pochodząca od gatunku rozpowszechnionego w Japonii, Korei i częściach Azji Wschodniej. Gatunek botaniczny trafił do europejskich ogrodów w XIX wieku i stopniowo stał się popularną rośliną ozdobną do nasadzeń miejskich i prywatnych. Odmiana 'El Dorado' została wyhodowana ze względu na swoje wyraźne złocistożółte przebarwienie i kompaktowy, gęsty wzrost. Osiąga około 60–100 cm wysokości i około 60–120 cm szerokości. Tworzy mocno rozgałęzione krzewy o skórzastych, błyszczących liściach, które mają ciemnozielony środek i szeroki, złocistożółty brzeg. Młode pędy są jaśniejsze i tworzą wyraźny kontrast w ciągu sezonu wegetacyjnego. Dyskretne zielono-białe kwiaty pojawiają się od czerwca do lipca, jednak główną wartością ozdobną pozostają całoroczne, dekoracyjne liście. W bardzo ciepłych rejonach na starszych roślinach mogą pojawić się drobne różowe owoce z pomarańczowymi nasionami. Odmiana znajduje zastosowanie w nowoczesnych nasadzeniach miejskich, niskich żywopłotach, pojemnikach na tarasach, a także jako element kontrastujący z ciemnozielonymi drzewami lub krzewami iglastymi. Dzięki kompaktowemu wzrostowi i dobrej tolerancji na cięcie, jest również wykorzystywana jako alternatywa dla bukszpanu. Roślina zawiera substancje o łagodnym działaniu toksycznym po spożyciu i nie jest przeznaczona do konsumpcji. Gęsty pokrój zapewnia zimą schronienie dla małych ptaków i wygląda dekoracyjnie również poza okresem kwitnienia.

Uprawa: Dobrze rośnie na stanowiskach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub półcieniu. Kluczowe jest osłonięcie od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach najlepiej sprawdza się uprawa w chronionych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórkach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH w zakresie 6-7,5. Ważny jest drenaż, zwłaszcza w cięższych glebach, gdzie zaleca się dodatek piasku lub żwiru. Sadzenie jest wskazane od marca do października, z wyłączeniem okresów silnych mrozów i ekstremalnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, nawozami zrównoważonymi dla roślin ozdobnych. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i można je przeprowadzać wiosną lub w okresie wegetacji, kiedy to wspomaga zagęszczanie i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie szyjki korzeniowej ściółką i ochronę części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w miejscu osłoniętym, jasnym i wolnym od silnych mrozów. Roślina jest ogólnie odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u osobników uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstawy około 40-60 cm w zależności od pożądanej gęstości.