Trzmielina japońska 'Himalaya' Euonymus japonicus 'Himalaya'

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina japońska 'Himalaya' - zimozielony krzew pochodzący z Japonii i Korei, ceniony w ogrodach za całoroczną masę liści i dobrą tolerancję cięcia. Odmiana 'Himalaya' występuje także pod kodem hodowlanym 'Lankveld06' i pochodzi z holenderskiej szkółki Kwekerij van Lankveld, a w Europie jest rozpowszechniana w systemie licencyjnym Plantipp. Wzrost jest raczej wolniejszy, często około 10–15 cm rocznie, a bez cięcia roślina osiąga mniej więcej 1,2–1,5 m wysokości i około 0,8–1,0 m szerokości, po mniej więcej 10 latach uprawy. Tworzy gęsty, wzniesiony do lekko zaokrąglonego pokrój ze skórzastymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi o długości zwykle 3–6 cm. Największą ozdobą są wiosenne przyrosty, które rozwijają się w kolorze kremowobiałym do niemal białego i stopniowo zielenieją, dzięki czemu krzew wygląda w nasadzeniu jak rozświetlony pas, także w okresie zimowym. W czerwcu i lipcu wydaje drobne, szerokie na 5–6 mm zielonkawobiałe kwiaty bez wyraźnego zapachu, później może zawiązać niepozorne torebki z nasionami w pomarańczowych osnówkach. Doskonale sprawdza się w pojemnikach przy tarasach, jako niski żywopłot oraz w powtarzanych grupach, gdzie jasne nowe przyrosty dobrze komponują się z lawendą, trawami ozdobnymi, żurawkami lub krzewami o ciemnych liściach. Roślina jest trująca po spożyciu.

Uprawa: Najlepiej rośnie na jasnych stanowiskach z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub w półcieniu. Kluczowe jest stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się uprawa w osłoniętych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórzach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH 6-7,5. Ważny jest drenaż, przede wszystkim na cięższych glebach, gdzie zaleca się domieszkę piasku lub żwiru. Sadzenie jest możliwe od marca do października, poza okresem silnych mrozów i skrajnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu oraz u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże utrzymuje się równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, zrównoważonymi nawozami do roślin ozdobnych. Bardzo dobrze znosi cięcie, które można wykonywać wiosną lub w trakcie sezonu wegetacyjnego – zagęszcza ono krzew i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych regionach zaleca się zimową ochronę szyjki korzeniowej ściółką oraz osłonięcie części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w osłoniętym, jasnym miejscu bez silnych mrozów. Roślina jest na ogół odporna, przy suchej i ciepłej pogodzie mogą pojawić się miseczniki lub przędziorki, zwłaszcza u egzemplarzy uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu w żywopłotach sprawdzają się odstępy około 40-60 cm, zależnie od pożądanej gęstości.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2. 2026