Trzmielina japońska 'Himalaya' Euonymus japonicus 'Himalaya'

Opis szczegółowy produktu

Irga japońska 'Himalaya' - wiecznie zielony krzew pochodzący z Japonii i Korei, ceniony w ogrodach za całoroczną masę liści i dobrą tolerancję na cięcie. Odmiana 'Himalaya' jest również znana pod kodem hodowlanym 'Lankveld06' i pochodzi z holenderskiej szkółki Kwekerij van Lankveld, rozpowszechniana w Europie w systemie licencyjnym Plantipp. Wzrost jest raczej powolny, często około 10–15 cm rocznie, a bez cięcia osiąga około 1,2–1,5 m wysokości i około 0,8–1,0 m szerokości, mniej więcej po 10 latach uprawy. Tworzy gęsty, wyprostowany do lekko zaokrąglonego pokroju z skórzastymi, błyszczącymi, ciemnozielonymi liśćmi o długości zazwyczaj 3–6 cm. Największą ozdobą są wiosenne przyrosty, które kiełkują kremowo-białe do prawie białych, a następnie stopniowo zielenieją, sprawiając, że krzew wygląda jak rozświetlony pas w nasadzeniu, nawet w okresie zimowym. W czerwcu i lipcu wytwarza drobne, zielonkawo-białe kwiaty o szerokości 5–6 mm, bez wyraźnego zapachu, później może tworzyć niepozorne torebki z nasionami w pomarańczowych osnówkach. Doskonale prezentuje się w donicach przy tarasach, jako niski żywopłot, a także w powtarzających się grupach, gdzie jasny nowy wzrost dobrze komponuje się z lawendą, trawami ozdobnymi, tawułkami lub krzewami o ciemnych liściach. Roślina jest trująca po spożyciu.

Uprawa: Dobrze rośnie na stanowiskach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub półcieniu. Kluczowe jest osłonięcie od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach najlepiej sprawdza się uprawa w chronionych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórkach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH w zakresie 6-7,5. Ważny jest drenaż, zwłaszcza w cięższych glebach, gdzie zaleca się dodatek piasku lub żwiru. Sadzenie jest wskazane od marca do października, z wyłączeniem okresów silnych mrozów i ekstremalnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, nawozami zrównoważonymi dla roślin ozdobnych. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i można je przeprowadzać wiosną lub w okresie wegetacji, kiedy to wspomaga zagęszczanie i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie szyjki korzeniowej ściółką i ochronę części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w miejscu osłoniętym, jasnym i wolnym od silnych mrozów. Roślina jest ogólnie odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u osobników uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstawy około 40-60 cm w zależności od pożądanej gęstości.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2.2026