Trzmielina japońska 'Marieke' Euonymus japonicus 'Marieke'

Opis szczegółowy produktu

Irga japońska 'Marieke' - odmiana całoroczna pochodząca z Azji Wschodniej, wywodząca się od gatunku naturalnie rosnącego w Japonii, Korei i Chinach. W europejskich katalogach często występuje pod synonimem 'Ovatus Aureus', a w Wielkiej Brytanii otrzymała nagrodę AGM za niezawodne walory ozdobne. Krzew ma gęsty, wyprostowany pokrój, a w naszych warunkach zazwyczaj osiąga 1,5–2,5 m wysokości przy szerokości 1,2–2 m, w najcieplejszych miejscach może być wyższy. Liście są jajowate, skórzaste i lekko błyszczące, z zielonym środkiem i szerokim żółtym marginesem. Młode przyrosty są początkowo intensywnie żółte, stopniowo przechodząc w odcienie żółtozielone. Kwiaty są drobne, zielonkawe, pojawiają się zazwyczaj w maju i czerwcu i nie są głównym elementem ozdobnym. Owoce tworzą się rzadko, po dojrzeniu są to różowe torebki. Odmiana sprawdza się jako niski i średnio wysoki żywopłot, formowany brzeg rabat, całoroczne tło dla bylin oraz jako soliter w donicy. W kompozycjach dobrze komponuje się z ciemnozielonymi iglakami, ostrokrzewami lub z bylinami o fioletowych kwiatach, gdzie przebarwienie podkreśla kontrast. Roślina jest uważana za niejadalną dla dzieci i zwierząt domowych.

Uprawa: Dobrze rośnie na stanowiskach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub półcieniu. Kluczowe jest osłonięcie od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach najlepiej sprawdza się uprawa w chronionych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórkach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH w zakresie 6-7,5. Ważny jest drenaż, zwłaszcza w cięższych glebach, gdzie zaleca się dodatek piasku lub żwiru. Sadzenie jest wskazane od marca do października, z wyłączeniem okresów silnych mrozów i ekstremalnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, nawozami zrównoważonymi dla roślin ozdobnych. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i można je przeprowadzać wiosną lub w okresie wegetacji, kiedy to wspomaga zagęszczanie i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie szyjki korzeniowej ściółką i ochronę części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w miejscu osłoniętym, jasnym i wolnym od silnych mrozów. Roślina jest ogólnie odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u osobników uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstawy około 40-60 cm w zależności od pożądanej gęstości.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.2.2026