Trzmielina japońska 'Microphyllus' Euonymus japonicus 'Microphyllus'

Opis szczegółowy produktu

Berberys japoński 'Microphyllus' - drobno listna, wiecznie zielona odmiana gatunku pochodzącego z wybrzeży i jasnych lasów Japonii i Korei. Do europejskich ogrodów trafiła już w XIX wieku dzięki zbiorom i introdukcjom P. F. von Siebolda. Roślina tworzy gęsty, drobno rozgałęziony krzew o regularnym, zaokrąglonym pokroju i wąskich, skórzastych liściach o długości około 1–2 cm, które przypominają liście bukszpanu. Kwiaty są drobne, zielonkawo-białe, pojawiają się od czerwca do lipca i są raczej niepozorne, główną wartość ozdobną stanowi całoroczne ulistnienie i możliwość formowania. W cieplejszych rejonach mogą tworzyć się różowe torebki z pomarańczowymi nasionami, jednak w Polsce owocuje nieregularnie. Tkanki zawierają substancje drażniące po spożyciu, dlatego uważa się ją za lekko toksyczną. Odmiana znajduje zastosowanie w formalnych nasadzeniach, jako niski żywopłot, obwódka rabat, do pojemników oraz jako zimozielony akcent w kompozycjach w stylu japońskim z kamieniami i paprociami.

Uprawa: Dobrze rośnie na stanowiskach jasnych z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub półcieniu. Kluczowe jest osłonięcie od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach najlepiej sprawdza się uprawa w chronionych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórkach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH w zakresie 6-7,5. Ważny jest drenaż, zwłaszcza w cięższych glebach, gdzie zaleca się dodatek piasku lub żwiru. Sadzenie jest wskazane od marca do października, z wyłączeniem okresów silnych mrozów i ekstremalnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże powinno być utrzymywane w stanie równomiernie wilgotnym, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, nawozami zrównoważonymi dla roślin ozdobnych. Cięcie jest bardzo dobrze tolerowane i można je przeprowadzać wiosną lub w okresie wegetacji, kiedy to wspomaga zagęszczanie i umożliwia formowanie zwartego krzewu lub niskiego żywopłotu. Mrozoodporność wynosi około -12 do -15 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimowe okrywanie szyjki korzeniowej ściółką i ochronę części nadziemnej włókniną. W przypadku uprawy w pojemnikach zaleca się zimowanie w miejscu osłoniętym, jasnym i wolnym od silnych mrozów. Roślina jest ogólnie odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u osobników uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu na żywopłoty zaleca się rozstawy około 40-60 cm w zależności od pożądanej gęstości.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.02. 2026