Trzmielina japońska 'Microphyllus' Euonymus japonicus 'Microphyllus'

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina japońska 'Microphyllus' - drobnolistna, zimozielona forma gatunku pochodzącego z nadmorskich i jasnych lasów Japonii i Korei. Do ogrodów europejskich trafiła już w 19. wieku dzięki zbiorom i introdukcjom P. F. von Siebolda. Roślina tworzy gęsty, delikatnie rozgałęziony krzew o regularnym, zaokrąglonym pokroju. Jej wąskie, skórzaste liście mają długość około 1–2 cm i przypominają liście bukszpanu. Kwiaty są drobne i zielonkawobiałe. Pojawiają się od czerwca do lipca i są raczej niepozorne, a główną wartość ozdobną stanowią całoroczne ulistnienie i możliwość formowania. W cieplejszych rejonach mogą tworzyć się różowe torebki z pomarańczowymi nasionami, jednak w ogrodach w Polsce roślina owocuje nieregularnie. Tkanki zawierają substancje drażniące po spożyciu, dlatego uważa się ją za lekko trującą. Odmiana sprawdza się w nasadzeniach formalnych, jako niski żywopłot i obwódka rabat, w pojemnikach oraz jako zimozielony akcent w kompozycjach w stylu japońskim z kamieniami i paprociami.

Uprawa: Dobrze rośnie na jasnych stanowiskach z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub w półcieniu. Kluczowe jest stanowisko osłonięte od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się uprawa w osłoniętych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórzach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, o zalecanym pH 6-7,5. Ważny jest drenaż, przede wszystkim na cięższych glebach, gdzie zaleca się domieszkę piasku lub żwiru. Sadzenie jest możliwe od marca do października, z wyjątkiem okresów silnych mrozów i skrajnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu i u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże utrzymuje się równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, zrównoważonymi nawozami do roślin ozdobnych. Roślina bardzo dobrze znosi cięcie. Można je wykonywać wiosną lub w trakcie wegetacji, gdy sprzyja zagęszczeniu i pozwala uformować zwarty krzew lub niski żywopłot. Mrozoodporność wynosi mniej więcej od -12 do -15 °C. Dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimową ochronę szyjki korzeniowej ściółką oraz okrycie części nadziemnej agrowłókniną. Przy uprawie w pojemnikach roślinę najlepiej zimować w osłoniętym, jasnym miejscu bez silnych mrozów. Roślina jest na ogół odporna, ale przy suchej i ciepłej pogodzie mogą pojawić się tarczniki lub przędziorki, zwłaszcza u egzemplarzy uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu żywopłotów sprawdza się rozstawa około 40-60 cm, zależnie od pożądanej gęstości.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.02. 2026