Trzmielina japońska 'Pulchellus' Euonymus japonicus 'Pulchellus'

Opis szczegółowy produktu

Irga japońska 'Pulchellus' - zwarty, zimozielony kultywar irgi japońskiej pochodzący z Azji Wschodniej, gdzie gatunek naturalnie występuje na nadbrzeżnych stanowiskach Japonii, Korei i Chin. Ten kultywar został wybrany ze względu na swój gęsty, niski pokrój i wyraźnie cętkowane ulistnienie. W dorosłości osiąga około 0,8-1,2 m wysokości i 0,8-1,2 m szerokości, roczne przyrosty wynoszą około 10-15 cm. Krzew tworzy zwartą, obficie rozgałęzioną koronę z mocnymi, wyprostowanymi pędami. Liście są naprzeciwległe, skórzaste, eliptyczne, o długości 4-7 cm, ciemnozielone z szerokim kremowo-białym obrzeżeniem, które zachowuje wzór przez cały rok. Młode liście mogą mieć delikatnie zaróżowiony odcień. Kwiaty pojawiają się w czerwcu i lipcu, są drobne, zielonkawo-białe i raczej niepozorne. Owoce tworzą się tylko wyjątkowo w warunkach Republiki Czeskiej. Roślina jest lekko trująca po spożyciu, co jest typowe dla rodzaju Euonymus.

Uprawa: Do uprawy odpowiednie jest stanowisko w pełnym słońcu do półcienia, gdzie irga zachowuje najintensywniejsze unerwienie. Toleruje zwykłe gleby ogrodowe, idealna jest przepuszczalna, umiarkowanie wilgotna ziemia o pH około 6-7,5. Długotrwale podmokłe gleby nie są odpowiednie. Po ukorzenieniu wykazuje dobrą tolerancję na przejściową suszę, w pierwszych latach po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie. Sadzenie odbywa się od marca do października, z wyłączeniem okresu silnych mrozów. W celu stworzenia niskiego żywopłotu zaleca się rozstawę 30-40 cm, co odpowiada około 3-4 roślinom na metr bieżący. Cięcie jest dobrze tolerowane i wykonuje się je wiosną lub latem w celu utrzymania zwartego kształtu. Mrozoodporność wynosi około -18 do -20 °C, w chłodniejszych rejonach zalecane jest stanowisko osłonięte od zimowych wiatrów i zimowego słońca, które może powodować wysychanie liści. Odmiana nadaje się do ogrodów przydomowych, pojemników, do obsadzania ścieżek, a także do nowoczesnych kompozycji, gdzie zapewnia całoroczną strukturę i kontrast kolorystyczny.

Autor: Jana | Rewizja: 17.2.2026