Trzmielina japońska 'Susan' Euonymus japonicus 'Susan'

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina japońska 'Susan' - zimozielony krzew ozdobny pochodzący z obszarów Azji Wschodniej. Ta odmiana wyróżnia się gęstym, zwartym pokrojem i wolniejszym wzrostem, dzięki czemu w wieku dojrzałym osiąga 80–100 cm wysokości i 40–60 cm szerokości. Skórzaste, zimozielone liście są owalne, drobne i błyszczące. Ich środkowa część ma intensywnie ciemnozieloną barwę, a brzegi zdobi czysto białe do kremowego obrzeżenie. Kwitnienie przypada na okres od maja do czerwca i jest dość niepozorne, a tworzą je drobne, zielonkawobiałe kwiaty. Jesienią w bardziej osłoniętych miejscach mogą sporadycznie pojawiać się owocowe torebki, jednak roślinę uprawia się wyłącznie dla jej dekoracyjnych liści. Wszystkie części rośliny są po spożyciu lekko trujące. Odmiana najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych do półcienistych, przy czym w pełnym słońcu liście wybarwiają się najintensywniej. Krzew jest mrozoodporny do -18 °C, a w chłodniejszych regionach Polski wymaga osłoniętego mikroklimatu lub zimowego okrycia. Odznacza się wysoką tolerancją na cięcie formujące oraz umiarkowane zanieczyszczenie powietrza w mieście. W architekturze ogrodowej sprawdza się jako pstrolistny element struktury na rabatach bylinowych, składnik kompozycji zielonych przez cały rok, element formowanych obwódek, a także jako wypełnienie pojemników.

Uprawa: Dobrze rośnie na jasnych stanowiskach z dużą ilością rozproszonego światła, najlepiej w pełnym słońcu lub w półcieniu. Kluczowa jest osłona od wiatru, ponieważ zimowy wiatr i wysuszające mrozy mogą uszkadzać liście, zwłaszcza u młodszych roślin. W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się uprawa w osłoniętych mikroklimatach, na przykład przy południowych i zachodnich ścianach domów, w zabudowie miejskiej lub na podwórzach. Gleba powinna być próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o zalecanym pH 6–7,5. Ważny jest drenaż, przede wszystkim na cięższych glebach, gdzie zaleca się domieszkę piasku lub żwiru. Sadzenie jest możliwe od marca do października, poza okresami silnych mrozów i skrajnej suszy. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu oraz u roślin uprawianych w pojemnikach. Podłoże utrzymuje się równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia. Nawożenie przeprowadza się umiarkowanie wiosną, ewentualnie jeszcze raz na początku lata, zrównoważonymi nawozami do roślin ozdobnych. Roślina bardzo dobrze znosi cięcie, które można wykonywać wiosną lub w trakcie sezonu wegetacyjnego – pobudza ono zagęszczanie i pozwala uformować zwarty krzew lub niski żywopłot. Mrozoodporność wynosi do -18 °C, dlatego w chłodniejszych rejonach zaleca się zimową ochronę szyjki korzeniowej ściółką oraz osłonięcie części nadziemnej agrowłókniną. Rośliny uprawiane w pojemnikach najlepiej zimować w osłoniętym, jasnym miejscu bez silnych mrozów. Roślina jest na ogół odporna, podczas suchej i ciepłej pogody mogą jednak pojawić się miseczniki lub przędziorki, zwłaszcza u egzemplarzy uprawianych w pojemnikach. Przy sadzeniu żywopłotów sprawdza się rozstawa około 40–60 cm, w zależności od pożądanej gęstości.

Autor: Lucie | Rewizja: 7.9. 2026