Trzmielina oskrzydlona 'Compactus' Euonymus alatus 'Compactus'

Opis szczegółowy produktu

Berberys 'Compactus' - odmiana opadająca z rodziny barberysowatych, wywodząca się od gatunku rozpowszechnionego w Japonii, Korei oraz w północnych i środkowych Chinach, gdzie rośnie na skrajach lasów i w zaroślach. Wprowadzony do handlu najpóźniej na początku lat 60. XX wieku, należy do długo sprawdzonych roślin ogrodowych, cenionych za niezawodny efekt jesienny. Pokrój jest gęsty, szeroko rozłożysty i naturalnie zwarty, zazwyczaj 1–1,5 m wysokości i szerokości, w bardzo dobrych warunkach może dorosnąć do 2 m. Na gałęziach tworzą się korkowe listwy, które są dekoracyjne nawet po opadnięciu liści. Liście są naprzeciwległe, eliptyczne, o długości 3–6 cm, latem intensywnie zielone, a od września przebarwiają się na szkarłatowo do karminowego, często z fioletowym odcieniem. W maju i czerwcu wytwarza drobne, niepozorne żółtozielone kwiaty. Jesienią dojrzewają czerwono-purpurowe torebki, które otwierają się, ukazując pomarańczowe nasiona. Owoce są trujące dla człowieka, ale w ogrodzie dodają koloru nawet po opadnięciu liści. Odmiana sprawdzi się jako soliter, w jesiennych kompozycjach z trawami ozdobnymi, kalinami czy tawułami, dobrze sprawdza się również jako niski, swobodnie rosnący żywopłot.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, gdzie jesienne zabarwienie rozwija się najintensywniej, toleruje również półcień. Odpowiada mu zwykła gleba ogrodowa, ważny jest drenaż i stanowisko nieprzemokrzone. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,2, toleruje również gleby lekko wapienne. Sadzenie w warunkach Polski zazwyczaj odbywa się od marca do października, pewne jest sadzenie wiosenne i wczesnojesienne. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu znosi również krótkotrwałą suszę. Wiosenne dodanie kompostu lub nawozu dla krzewów wspomaga wzrost, później zalecane jest raczej umiarkowane nawożenie. Cięcie zazwyczaj ogranicza się do usuwania uszkodzonych gałęzi pod koniec zimy, formowanie jest możliwe po kwitnieniu. Mrozoodporność podaje się w przybliżeniu do -32 do -35 °C, młode krzewy dobrze rosną z mulczem w strefie korzeniowej. W donicy rośnie wolniej, wymaga większej objętości podłoża z warstwą drenażową i regularnego uzupełniania składników odżywczych, zimą zaleca się chronić bryłę korzeniową przed przemarznięciem. Na żywopłot stosuje się rozstaw około 0,6–0,8 m, w grupach sprawdza się około 1 roślina na m². Spośród chorób może pojawić się mączniak, plamistość liści, a przy stresie również zakażenie wroślikowcem, spośród szkodników głównie mszyce i tarczniki. Na liściach mogą pojawić się gąsienice, czasem wymienia się również chrząszcze z rodziny ryjkowcowatych i tarczówkę bukszpanową.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.02.2026