Trzmielina oskrzydlona 'Unforgetable Fire' Euonymus alatus 'Unforgetable Fire'

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina oskrzydlona 'Unforgetable Fire' - liściasta odmiana z rodziny dławiszowatych, wywodząca się od gatunku pochodzącego z Japonii, Korei oraz północnych i środkowych Chin, gdzie rośnie na skrajach lasów i w zaroślach. W praktyce ogrodniczej ceniona jest za delikatniejszą fakturę, gęste rozgałęzienie i niezawodne jesienne przebarwienie. Odmiana występuje również pod nazwą 'Hayman' i została wyhodowana w USA, gdzie wiąże się ją z nazwiskiem Michaela Haymana. Krzew ma pokrój wzniesiony do szeroko rozłożystego i w wieku dojrzałym dorasta zwykle do 1,2–1,8 m wysokości i szerokości. Pędy pokrywają wyraźne korkowe listewki, które zimą w świetle rysują na korze delikatne „skrzydełka”. Liście są naprzeciwległe, mniejsze niż u typowych form, eliptyczne, latem ciemnozielone. Od września przebarwiają się na szkarłatno do magenty, często z winnym odcieniem, zależnie od przebiegu pogody. W maju i czerwcu pojawiają się drobne żółtozielone kwiaty, niepozorne, ale regularne. Pod koniec lata mogą tworzyć się czerwone torebki, które pękają, odsłaniając pomarańczowe osnówki nasion, owoce są trujące dla człowieka. Odmiana sprawdza się jako soliter, w grupach oraz jako niski, swobodnie rosnący żywopłot, w którym jesienna barwa działa jak ciepłe światło pośród traw, kalin, tawuł lub na tle ciemnych iglaków.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie jesienne przebarwienie rozwija się najintensywniej, znosi też półcień. Odpowiada jej przeciętna gleba ogrodowa, ważny jest drenaż i stanowisko, na którym nie stoi woda. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,2, znosi też gleby lekko wapienne. W warunkach klimatycznych Polski sadzi się ją zwykle od marca do października, najpewniejsze jest sadzenie wiosenne i wczesnojesienne. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu znosi także krótszą suszę. Wiosenna dawka kompostu lub nawozu do krzewów wspiera wzrost, później wystarcza raczej umiarkowane nawożenie. Cięcie ogranicza się zwykle do usunięcia uszkodzonych gałęzi pod koniec zimy, formowanie jest możliwe po kwitnieniu. Mrozoodporność podaje się na około -32 do -35 °C, młodym krzewom służy ściółka w strefie korzeniowej. W pojemniku rośnie wolniej, wymaga większej objętości podłoża z warstwą drenażową i regularnego uzupełniania składników pokarmowych, zimą zaleca się chronić bryłę korzeniową przed przemarznięciem. Na żywopłot stosuje się rozstawę około 0,6–0,8 m, w grupach sadzi się mniej więcej 1 roślinę na m². Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy, plamistość liści, a przy stresie także opieńka, ze szkodników głównie mszyce i misecznik. Na liściach mogą pojawiać się gąsienice, wymienia się też opuchlaka i tarcznika trzmielinowca.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026