Trzmielina płaskoogonkowa Trzmielina planipes

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina płaska - tworzy zrzysty krzew lub małe drzewo o luźno rozłożonej koronie, w warunkach Republiki Czeskiej najczęściej 2,5–3,5 m wysokości i 2–3 m szerokości, po około 10 latach około 2,5 m. Liście są odwrotniejajowate do szerokojajowatych, zazwyczaj o długości 10–12 cm, latem soczysto zielone, jesienią przechodzą w odcienie brązowe, a następnie czerwone. W maju do czerwca pojawiają się drobne, zielonożółte kwiaty w luźnych kwiatostanach, niepozorne na pierwszy rzut oka, ale ważne dla zawiązania owoców. Od września do października dojrzewają okazałe, czteroklapowe torebki w kolorze fuksji, po otwarciu z pomarańczowymi nasionami w osnówkach, które mogą pozostawać na gałęziach nawet do listopada. Owoce są dekoracyjne, niejadalne dla człowieka i mogą powodować problemy trawienne po spożyciu, a jednocześnie są atrakcyjne dla ptaków. Pędy wyrastają z uderzająco spiczastych, ciemnowiśniowo-brązowych pąków, które są dobrze widoczne nawet zimą. System korzeniowy jest raczej płytki i rozłożony, dlatego polecana jest ściółka, która utrzymuje równomierną wilgotność i ogranicza przegrzewanie się gleby. W kompozycji wyróżnia się na tle ciemnego tła iglaków, obok traw ozdobnych i w naturalnych grupach krzewów, gdzie jesienna barwa działa jak ciepłe światło wśród zieleni.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu do półcienia, w ciepłym zacisznym miejscu wybarwienie liści i owoców jest najintensywniejsze. Gleba powinna być próchniczna i przepuszczalna, gliniasta lub gliniasto-piaszczysta, o pH około 5,5–7,5. Ważny jest drenaż, długotrwałe przelanie obniża witalność. Rośliny w pojemnikach sadzi się zazwyczaj od marca do października, w chłodniejszych rejonach korzystniejszy jest termin wiosenny. Podlewanie jest kluczowe w pierwszym roku po posadzeniu, po ukorzenieniu się roślina znosi nawet krótkie okresy suszy. Wiosną dodatek kompostu lub nawozu dla roślin ozdobnych sprzyja wzrostowi i owocowaniu. Cięcie wykonuje się pod koniec zimy lub wczesną wiosną w celu przerzedzenia i utrzymania kształtu, w przypadku swobodnego żywopłotu stosuje się je raczej umiarkowanie, aby zachować owocowanie. Mrozoodporność dojrzałych roślin w warunkach Republiki Czeskiej wynosi około -25 °C, młode nasadzenia dobrze rosną z ściółką w strefie korzeniowej. Na swobodny żywopłot krzewy sadzi się mniej więcej co 1–1,5 m, w grupie przypada około 1 roślina na m². W środowisku miejskim zazwyczaj dobrze toleruje zanieczyszczone powietrze, jeśli ma wystarczającą wilgotność podczas ukorzeniania. Z możliwych szkodników mogą pojawić się tarczniki i mszyce, czasem mączniak, dlatego ważne jest przewiewne stanowisko i unikanie nadmiernego nawożenia azotem, przy uprawie w doniczce ważny jest drenaż i izolacja doniczki na zimę.

Autor: Nikol | Aktualizacja: 22.2. 2026