Trzmielina rogata var. quinquecornutus Euonymus cornutus var. quinquecornutus

Opis szczegółowy produktu

Trzmielina rogata var. quinquecornutus - w naszych warunkach tworzy luźny, szeroko rozłożysty krzew, zwykle o wysokości około 2 m i szerokości około 3 m. Pędy są delikatne, stopniowo szarobrązowe. Liście są wąskie, równowąsko-lancetowate, ciemnozielone, jesienią często przebarwiają się na odcienie żółte do czerwonawych. W maju i czerwcu pojawiają się drobne kwiaty w zielonofioletowych odcieniach, raczej niepozorne, lecz ważne dla późniejszego zawiązywania owoców. Od września do października dojrzewają różowofioletowe torebki z pięcioma „rogami”, kształtem przypominające czapkę błazna. Po ich otwarciu ukazują się jaskrawopomarańczowe nasiona w osnówkach, które mogą utrzymywać się na krzewie nawet do listopada i tworzyć wyrazisty jesienny akcent. Owoce są ozdobne, niejadalne, a po spożyciu mogą być szkodliwe dla ludzi i zwierząt, dlatego zaleca się sadzenie krzewu z dala od placów zabaw. W kompozycjach najlepiej prezentuje się na skraju rabaty lub na tle ciemnych iglaków, które podkreślają barwę owoców. Dobrze komponuje się także z trawami ozdobnymi, funkiami i późno przebarwiającymi się bylinami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie jesienne przebarwienie jest najintensywniejsze, znosi też półcień. Odpowiada mu zwykła gleba ogrodowa. Ważne są dobry drenaż i stanowisko, na którym nie zalega woda. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,2, znosi także gleby lekko wapienne. W warunkach klimatycznych Polski sadzi się go zwykle od marca do października, najpewniejsze jest sadzenie wiosenne i wczesnojesienne. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu krzew znosi także krótsze okresy suszy. Wiosenna dawka kompostu lub nawozu do krzewów wspiera wzrost, później wystarcza umiarkowane nawożenie. Cięcie ogranicza się zwykle do usunięcia uszkodzonych gałęzi pod koniec zimy, formowanie można przeprowadzić po kwitnieniu. Mrozoodporność podaje się na około -32 do -35 °C. Młodym krzewom służy ściółka w strefie korzeniowej. W pojemniku rośnie wolniej, wymaga większej objętości podłoża z warstwą drenażową i regularnego uzupełniania składników pokarmowych, a zimą zaleca się zabezpieczenie bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Na żywopłot sadzi się rośliny w rozstawie około 0,6–0,8 m, w grupach stosuje się mniej więcej 1 roślinę na m². Z chorób mogą wystąpić mączniak prawdziwy, plamistość liści, a przy stresie także opieńka, ze szkodników przede wszystkim mszyce i misecznik. Na liściach mogą pojawić się gąsienice, niekiedy wymienia się również opuchlaka i tarcznika trzmielinowego.

Autor: Nikol | Rewizja: 21.2. 2026