Tułacz pstry 'Chameleon' - Houttuynia cordata 'Chameleon' Houttuynia cordata 'Chameleon'

Opis szczegółowy produktu

Toulénia sercowata 'Chameleon' - bardzo piękna roślina okrywowa, pochodząca z Azji Wschodniej, gdzie zasiedla wilgotne miejsca na skrajach lasów, nad strumieniami i w płytkich zbiornikach wodnych. Jest to bylina kłączowa z rodziny Saururaceae, która w cieplejszych rejonach uprawiana jest również jako zioło. Odmiana 'Chameleon' ceniona jest za zmiennie ubarwione liście. Blaszki liściowe są szeroko sercowate, w fazie pączkowania żółto-zielone, latem pojawia się kremowe marmurkowanie i czerwonawe lub różowawe odcienie, szczególnie na słońcu i jesienią. Pokrój zazwyczaj osiąga 20–30 cm, przy odpowiedniej ilości wilgoci może być nieco wyższy, a kłącza rozrastają się na szerokość często 60–100 cm. Liście mają gładką powierzchnię i wyraźne unerwienie, w gęstym zaroślu tworzą ciągłą, a jednocześnie przewiewną pokrywę gleby. Kwiatostany są niepozorne, od czerwca do sierpnia nad liśćmi pojawiają się drobne kłosy z żółtawym środkiem i czterema białymi podsadkami. Ziele jest aromatyczne, po roztarciu może mieć korzenny lub „rybi” zapach, typowy dla tego gatunku. W ogrodzie sprawdza się jako bylina okrywowa przy oczku wodnym, w wilgotniejszych partiach półcienia oraz w pojemnikach, gdzie wzrost jest lepiej kontrolowany. Piękny kontrast tworzy z paprociami, tawułkami, funkiami i trawami nad wodą, gdzie barwne liście działają jak rozproszone światło wśród zieleni.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do półcienia, w cieniu rysunek liścia jest spokojniejszy i mniej czerwony. Najlepiej rośnie w próchniczej, żyznej glebie, która pozostaje równomiernie wilgotna, toleruje nawet krótkotrwałe przelanie, natomiast suszy nie znosi dobrze. Zaleca się pH około 5,5–7,0, wiosenne dodanie kompostu i ściółki, która ogranicza wahania wilgotności. Rozrastanie się kłączy jest wyraźne i łan może rozprzestrzeniać się również na sąsiednie rabaty, dlatego w mniejszych ogrodach sprawdza się bariera korzeniowa lub sadzenie w zagłębionej donicy. Rośliny sadzi się od marca do października, przy obsadzeniu powierzchniowym liczy się rozstaw około 30–40 cm, czyli około 7 sztuk na m². W donicach wybiera się głębszą doniczkę, ponieważ kłącza lubią „uciekać” po dnie, a podlewanie utrzymuje się regularne. Łodygi kwiatowe można po przekwitnieniu usunąć, jesienią lub wczesną wiosną usuwa się suche resztki, przy czym pękanie jest późniejsze niż u większości bylin. Mrozoodporność podawana w literaturze wynosi około -15 do -20 °C, zimowanie wspomaga okrywa z liści w mrozach i niewysychająca gleba. Choroby nie występują często, przy długotrwałym przelaniu bez wymiany powietrza może dochodzić do gnicia kłączy, na młode liście mogą trafić ślimaki. Roślina nadaje się dlatego tam, gdzie liczy się jej witalność i gdzie łan można łatwo ograniczyć, na przykład między kamieniami nad wodą lub pod krzewami z wystarczającą ilością wilgoci.

Autor: Nikol | Rewizja: 30.1. 2026