Tulipan 'Apeldoorn' Tulipa 'Apeldoorn'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Apeldoorn'  - jedna z najbardziej znanych i najczęściej uprawianych odmian tulipanów na świecie, należąca do grupy mieszańców Darwina. Dzięki ogromnej żywotności, odporności i promiennej barwie jest nieodłącznym elementem wielu ogrodów i nasadzeń parkowych. Dorosła roślina osiąga 50–60 centymetrów wysokości. Wyróżnia się bardzo mocną i sztywną łodygą, która dobrze znosi wiosenne wiatry i się nie wygina. Liście są szerokie, w pięknym niebieskozielonym kolorze, i tworzą solidną podstawę dla samego kwiatu. Kwitnie w połowie wiosny. Kwiaty są duże, o klasycznym jajowatym kształcie, w nasyconym, ciepłym szkarłatnoczerwonym kolorze. Na dnie kwiatu mają wyraźny żółty aż czarny środek, który w pełni otwartego kwiatu w słońcu tworzy bardzo efektowny kontrast. Odmiana słynie z długowieczności. W odpowiednich warunkach potrafi niezawodnie kwitnąć w ogrodzie przez kilka lat z rzędu, co u nowoczesnych tulipanów jest raczej wyjątkiem. Jest bardzo niewymagająca i łatwo się przystosowuje. Dlatego idealnie sprawdza się w nasadzeniach grupowych, gdzie dzięki jednolitej wysokości i barwie tworzy imponujący barwny kobierzec.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego od silnego wiatru i zimowego nadmiaru wilgoci. Cebule sadzi się od września do listopada, a przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia. Sadzi się je na głębokość 10–15 cm w odstępach 10–12 cm. Dla efektu płaszczyzny przyjmuje się około 60–80 cebul na m². W pojemnikach nasadzenie może być gęstsze, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej glebie gliniastej sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo. Dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów. Nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C. Młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarznięciem strefy korzeniowej. Najczęstszymi zagrożeniami są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce i ślimaki. Zagrażają też nornice lub myszy, które wygryzają cebule. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek. Naśladuje on naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie. 

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Kamila | Rewizja: 9. 7. 2026