Tulipan 'Blue Parrot' Tulipa 'Blue Parrot'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Blue Parrot' - należy do grupy tulipanów papuzich, cenionych za wyjątkowo ukształtowane kwiaty przypominające egzotyczne ptasie pióra. Ta historyczna odmiana znana jest już od pierwszej połowy XX wieku i do dziś należy do najbardziej poszukiwanych tulipanów o niebieskofioletowych kwiatach. Dorasta do 50–60 cm wysokości i tworzy mocne, wzniesione łodygi, na których osadzone są wyjątkowo duże kwiaty o średnicy do 10–12 cm. Płatki okwiatu są głęboko pofalowane, nieregularnie postrzępione i w pełni rozkwitu szeroko się rozchylają. Barwa łączy odcienie fioletu, niebieskiego fioletu i lawendy, przy czym wnętrze kwiatu jest zwykle ciemniejsze, z brązowopurpurowym nalotem. Kwitnie od końca kwietnia do maja, w zależności od przebiegu pogody. Dzięki niezwykłemu wyglądowi wyróżnia się jako soliter na wiosennych rabatach, w nasadzeniach grupowych i w ozdobnych pojemnikach. Doskonale komponuje się z białymi narcyzami, późnymi tulipanami lub niebiesko kwitnącymi niezapominajkami. Kwiaty nadają się również na kwiat cięty i w wazonie zachowują świeżość przez kilka dni. Cała roślina, łącznie z cebulą, zawiera substancje trujące po spożyciu, dlatego nie jest odpowiednia do miejsc swobodnie dostępnych dla zwierząt domowych.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego przed silnym wiatrem i zimowym przemoczeniem. Cebule sadzi się od września do listopadu, a przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm, w odstępach 10–12 cm. Dla efektu plamy barwnej przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach można sadzić gęściej, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkich glebach gliniastych sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów, ponieważ nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia aż do zżółknięcia, aby cebula mogła uzupełnić zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarznięciem bryły korzeniowej. Najczęstszymi zagrożeniami są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zgryzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Jana | Rewizja: 10.07. 2026