Tulipan 'Golden Apeldoorn' Tulipa 'Golden Apeldoorn'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Golden Apeldoorn' - tulipan wyróżniający się bardzo mocnymi łodygami i dużymi kwiatami. Ma wzniesiony pokrój o wysokości około 50–60 cm i szerokości 10–15 cm. Z cebuli wyrastają szerokolancetowate, zielone do szarozielonych liście oraz mocna łodyga zakończona jednym dużym, kielichowatym kwiatem. W kwietniu i maju otwierają się czysto złocistożółte kwiaty, które na słońcu długo zachowują intensywną barwę. Wewnątrz kwiatu widoczna jest ciemna, niemal czarna, gwiaździsta nasada z zielonkawą obwódką oraz ciemne pylniki, tworzące wyrazisty kontrast. Po pełnym rozwinięciu kwiat może osiągać około 12–15 cm średnicy. Zapach jest słaby lub niewyczuwalny, zaletą jest natomiast mocna budowa, wyrównany kształt i duża trwałość po ścięciu. Odmiana sprawdza się w grupach po 7–15 cebul, na mieszanych rabatach wiosennych, wzdłuż ścieżek, w większych pojemnikach oraz jako kwiat cięty. Dobrze komponuje się z czerwonymi, białymi i fioletowymi tulipanami, szafirkami, niezapominajkami i białymi narcyzami. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, osłoniętego przed silnym wiatrem i zimowym nadmiarem wilgoci. Cebule sadzi się od września do listopada, przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm i w rozstawie 10–12 cm. Dla efektu płaszczyzny przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach można sadzić gęściej, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, średnio zasobna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej, gliniastej glebie sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę jednorazowo się podlewa, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów, nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, liście pozostawia się aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarzaniem strefy korzeniowej. Najczęstszymi zagrożeniami są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zjadanie cebul przez nornice lub myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 10.7. 2026