Tulipan 'Hawaii' Tulipa 'Hawaii'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Hawaii'  - piękna odmiana z grupy tulipanów strzępiastych, dla której typowe są delikatnie ząbkowane, niemal koronkowe brzegi płatków. Tworzy wzniesiony pokrój o wysokości około 40–50 cm i szerokości 10–15 cm. Z cebuli wyrastają szerokolancetowate, zielone do szarozielonych liście oraz mocna łodyga zakończona jednym regularnym, kielichowatym kwiatem. W kwietniu i maju rozwijają się intensywnie różowe kwiaty, których płatki ku brzegom przechodzą w barwę białą do kremowobiałej. Strzępiasty brzeg przypomina delikatną koronkę lub morską pianę i w pełni kwitnienia staje się jeszcze bardziej wyrazisty. Przejście barw w zależności od światła może wyglądać od malinoworóżowego po delikatniejsze, pastelowe tony z kremowymi refleksami. Kwiaty nie są wyraźnie pachnące, mają jednak zwartą budowę i są trwałe po ścięciu. Odmiana sprawdza się w grupach po 7–15 cebul, na mieszanych rabatach wiosennych, wzdłuż ścieżek, w większych pojemnikach oraz jako kwiat cięty. Dobrze komponuje się z białymi narcyzami, szafirkami, niezapominajkami, jasnoróżowymi i ciemnofioletowymi tulipanami. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, w miejscu osłoniętym przed silnym wiatrem i zimowym nadmiarem wilgoci. Cebule sadzi się od września do listopada, a przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm i w odstępach 10–12 cm. Dla efektu dużej plamy barwnej przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach można sadzić gęściej, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej, gliniastej glebie sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w czasie wschodów, ponieważ nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia się aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, a młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarznięciem strefy korzeniowej. Najczęstszym zagrożeniem są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zjadanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie.

 Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 10.7. 2026