Tulipan 'Huis ten Bosch' Tulipa 'Huis ten Bosch'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Huis ten Bosch'  - godna podziwu odmiana, która wyróżnia się przede wszystkim pięknymi kwiatami. Powstała ze skrzyżowania tulipanów 'Fancy Frills' i 'Johann Gutenberg'. Tworzy wzniesiony pokrój o wysokości około 45–55 cm i szerokości 10–15 cm. Z cebuli wyrastają szerokojajowate do lancetowatych, zielone liście oraz mocny pęd zakończony pojedynczym kwiatem w kształcie pucharu. W kwietniu i maju otwierają się różowobiałe kwiaty o kremowobiałej nasadzie i różowym do różowoczerwonego górnym obrzeżeniu. Brzegi płatków okwiatu są gęsto strzępiaste, a w miarę rozwijania się kwiatu różowe zabarwienie często rozlewa się w kierunku jego środka. Przejście barw zmienia się więc w zależności od wieku kwiatu i natężenia światła. Kwiaty nie są wyraźnie pachnące, mają jednak zwartą budowę i długo zachowują świeżość po ścięciu. Odmiana sprawdza się w grupach po 7–15 cebul, na mieszanych rabatach wiosennych, wzdłuż ścieżek, w większych pojemnikach oraz jako kwiat cięty. Dobrze komponuje się z białymi narcyzami, szafirkami, niezapominajkami, jasnoróżowymi i ciemnofioletowymi tulipanami. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego przed silnym wiatrem i zimowym nadmiarem wilgoci. Cebule sadzi się od września do listopadu, a przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm, w odstępach 10–12 cm. Dla efektu płaszczyzny przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach nasadzenie może być gęstsze, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej, gliniastej glebie sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów, ponieważ nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia się do zżółknięcia, aby cebula mogła uzupełnić zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach wymagają ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Najczęstszym zagrożeniem są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zgryzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni okres spoczynku, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie.

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 10.7. 2026