Tulipan 'Parade' Tulipa 'Parade'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Parade' - ceniona odmiana przede wszystkim za urzekającą, szkarłatną wiosenną barwę płatków okwiatu. Odmianę zarejestrowano w połowie XX wieku i stała się jednym z klasycznych czerwonych tulipanów Darwina. Rodzaj Tulipa pochodzi głównie z południowo-wschodniej Europy oraz Azji Mniejszej i Środkowej. Dzikie gatunki rosną tam na nasłonecznionych zboczach i kamienistych łąkach, gdzie zimy są chłodne, a lata suchsze. Z cebuli wyrastają szerokolancetowate, zielone do szarozielonych liście i mocna, wzniesiona łodyga o wysokości zwykle 50–60 cm, w niektórych nasadzeniach około 50 cm. Kwiaty są pojedyncze i duże, o jajowato-pucharowatym do kielichowatego kształcie. Dobrze zachowują formę także podczas chłodniejszej wiosny. Barwa jest intensywnie szkarłatnoczerwona do czerwonej, a wnętrze kwiatu ma zwykle ciemne, niemal czarne dno obrzeżone żółto. Kwitnienie przypada najczęściej na kwiecień i maj. Odmiana sprawdza się w grupach po 7–15 cebul, w pasach na rabatach, przy wejściach i tarasach, w pojemnikach oraz w kompozycjach z kwiatów ciętych. Dobrze komponuje się z białymi narcyzami, szafirkami, niezapominajkami, kremowymi i żółtymi tulipanami, czosnkami ozdobnymi oraz budzącymi się bylinami. Kwiaty ścina się w fazie wybarwionego pąka.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego przed silnym wiatrem i zimowym przemakaniem. Cebule sadzi się od września do listopada, a przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia. Sadzi się je na głębokość 10–15 cm w rozstawie 10–12 cm. Dla efektu łanu przyjmuje się około 60–80 cebul na m². W pojemnikach można sadzić gęściej, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna i umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej, gliniastej glebie sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo. Dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny oraz w pojemnikach. Nawozi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów. Nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu. Liście pozostawia się aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C. Młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarzaniem bryły korzeniowej. Najczęstsze zagrożenia to gnicie w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zgryzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści roślinie służy suchszy letni spoczynek. Naśladuje on naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 9.7. 2026