Tulipan 'Paul Scherer' Tulipa 'Paul Scherer'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Paul Scherer' - należy do grupy tulipanów Triumph, które łączą mocne łodygi, regularny kształt kwiatu i dobrą przydatność zarówno na rabaty, jak i na kwiat cięty. Ta odmiana to nowoczesny, ciemno kwitnący tulipan i wyrazista alternatywa dla późnej odmiany 'Queen of Night'. Z cebuli wyrastają szeroko lancetowate, zielone do szarozielonych liście oraz mocna, wzniesiona łodyga o wysokości zwykle 45–50 cm, w niektórych nasadzeniach do 55 cm. Kwiaty są pojedyncze, jajowato-pucharowate do szeroko kielichowatych, a na mocnych łodygach dobrze zachowują kształt nawet podczas chłodniejszej wiosny. Barwa jest bardzo ciemnopurpurowa do purpurowo-czarnej, z delikatnym aksamitnym połyskiem. Nie jest to prawdziwy czarny barwnik, lecz głęboki purpurowy odcień, który w cieniu wydaje się niemal czarny. Kwitnienie przypada najczęściej na kwiecień i maj. Odmiana tworzy wyrazisty kontrast z jasnymi roślinami cebulowymi, dlatego doskonale prezentuje się w grupach po 7–15 cebul, w pasach rabatowych, przy wejściach, w pojemnikach oraz w nowoczesnych nasadzeniach. Dobrze komponuje się z białymi narcyzami, kremowymi tulipanami, szafirkami, niezapominajkami, ozdobnymi czosnkami i bylinami. Kwiaty ścina się w fazie wybarwionego pąka.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego od silnego wiatru i zimowego nadmiaru wilgoci. Cebule sadzi się od września do listopada, przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm, w odstępach 10–12 cm. Dla efektu płaszczyznowego przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach można sadzić gęściej, pod warunkiem że cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkiej, gliniastej glebie sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę jednorazowo się podlewa, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów, ponieważ nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach wymagają ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Najczęstszym zagrożeniem są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe pstrości, mszyce, ślimaki oraz zgryzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i wspiera kwitnienie w kolejnym sezonie. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 9.7. 2026