Tulipan 'Queen of Night' Tulipa 'Queen of Night'

Opis szczegółowy produktu

Tulipan 'Queen of Night' - bez wątpienia najpopularniejsza i najciemniejsza spośród ciemno ubarwionych odmian. Odmiana została wprowadzona w latach 40. XX wieku i do dziś należy do najbardziej znanych ciemno kwitnących tulipanów. Z cebuli wyrastają szerokolancetowate, zielone do szarozielonych liście oraz mocna, wzniesiona łodyga o wysokości zwykle 55–60 cm, w niektórych nasadzeniach 50–65 cm. Kwiaty są pojedyncze, kielichowate do pucharowatych, o gładkich, lśniących listkach okwiatu. Barwa nie jest naprawdę czarna, botanicznie precyzyjniej jest to bardzo ciemny winnopurpurowy do kasztanowopurpurowego odcień, który o zmierzchu lub w bocznym świetle wydaje się niemal czarny. Kwitnienie przypada najczęściej na maj, w ciepłą wiosnę może rozpocząć się już pod koniec kwietnia. Odmiana tworzy wyrazisty kontrast z jasnymi roślinami cebulowymi, dlatego wyróżnia się w grupach po 7–15 cebul, w pasach rabatowych, przy wejściach, w pojemnikach oraz w bardziej uroczystych wiosennych kompozycjach. Dobrze komponuje się z białymi i kremowymi tulipanami, jasnoróżowymi tulipanami pełnymi typu piwoniowego, szafirkami, niezapominajkami, białymi narcyzami, czosnkami ozdobnymi i budzącymi się bylinami. Kwiat nadaje się do cięcia w fazie wybarwionego pąka. 

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w miejscu osłoniętym przed silnym wiatrem i zimowym przemoczeniem. Cebule sadzi się od września do listopada, przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm i w rozstawie 10–12 cm. Dla efektu powierzchniowego przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach nasadzenie może być gęstsze, o ile cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, średnio zasobna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej glebie gliniastej sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę podlewa się jednorazowo, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych w okresie wschodów, nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, liście pozostawia się aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach wymagają ochrony strefy korzeniowej przed przemarznięciem. Najczęstszymi zagrożeniami są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowe plamistości, mszyce, ślimaki oraz zgryzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie. 

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 9.7. 2026