Tulipan pojedynczy późny - mieszanka Tulipa Single Late - mix

Opis szczegółowy produktu

Tulipan pojedynczy późny - mieszanka późnych, pojedynczych tulipanów ogrodowych, które przedłużają sezon tulipanów do maja, kiedy odmiany wczesne i średnio wczesne już przekwitają. Rodzaj Tulipa pochodzi głównie z południowo-wschodniej Europy oraz Azji Mniejszej i Środkowej, gdzie dzikie gatunki rosną na nasłonecznionych zboczach i kamienistych łąkach o chłodnej zimie i suchym lecie. Grupa Single Late obejmuje wysokie odmiany z jednym dużym kwiatem na długim, mocnym pędzie. W zależności od składu mieszanki osiągają zwykle 50–70 cm, czasem nawet około 75 cm. Z cebul wyrastają szeroko lancetowate, zielone do szarozielonych liście oraz wzniesione pędy z kielichowatymi do pucharowatych kwiatami. Barwy mieszanki mogą obejmować biel, kremową, żółtą, pomarańczową, różową, czerwoną i fioletową, a także połączenia dwubarwne. Kwiaty otwierają się najczęściej w maju, przy ciepłej wiośnie już od końca kwietnia. Mieszanka nadaje się do grup po 10–25 cebul, pasów rabatowych, nasadzeń przy ścieżkach i wejściach, a także do wiosennych bukietów. W kompozycjach przejmuje pałeczkę po narcyzach, hiacyntach i wczesnych tulipanach, dobrze łączy się z szafirkami, niezapominajkami, bratkami, czosnkami ozdobnymi i budzącymi się do wzrostu bylinami. Kwiat nadaje się na kwiat cięty, do wazonu ścina się go, gdy pąk jest już wybarwiony.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, osłoniętego od silnego wiatru i zimowego przemakania gleby. Cebule sadzi się od września do listopada, przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm, w odstępach 10–12 cm. Dla efektu łanowego przyjmuje się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach można sadzić gęściej, pod warunkiem że cebule się nie stykają. Gleba powinna być próchniczna, przepuszczalna, umiarkowanie żyzna, o pH około 6,0–7,5. Na ciężkich, gliniastych glebach sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długotrwale mokre stanowisko sprzyja gniciu cebul. Po posadzeniu glebę jednorazowo się podlewa, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie prowadzi się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych na początku wzrostu, ponieważ nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebul. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, a liście pozostawia aż do zżółknięcia, aby cebula uzupełniła zapasy. Rośliny są mrozoodporne do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach warto chronić przed przemarzaniem bryły korzeniowej. Najczęstszymi zagrożeniami są zgnilizny w mokrej glebie, szara pleśń, wirusowa pstrość, mszyce, ślimaki oraz uszkadzanie cebul przez nornice i myszy. Po zaschnięciu liści korzystny jest suchszy letni spoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i sprzyja kwitnieniu w kolejnym sezonie. 

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych

Autor: Nikol | Rewizja: 9.7. 2026