Tulipanowiec 'Chapel Hill' Liriodendron 'Chapel Hill'

Opis szczegółowy produktu

Tulipanowiec 'Chapel Hill' - atrakcyjne drzewo hybrydowe powstałe ze skrzyżowania Liriodendron chinense i Liriodendron tulipifera, które łączy cechy estetyczne obu rodziców, a jednocześnie jest bardziej zwarte i rośnie regularniej niż niektóre tradycyjne formy. W dorosłości osiąga 12–18 m wysokości przy szerokości 6–10 m, z elegancko wyprostowaną lub lekko stożkowatą koroną. Liście są charakterystycznie czteroklapowe, ciemnozielone w okresie wegetacji, a jesienią przebarwiają się na jaskrawożółte lub złociste odcienie, co zwiększa ich wartość dekoracyjną. Kwitnienie zazwyczaj ma miejsce na przełomie czerwca i lipca, kiedy drzewo wytwarza kwiaty w kształcie tulipana o jasnożółtej barwie z delikatnie pomarańczowymi środkami. Kwiat jest okazały i atrakcyjny, przyciąga zapylacze i dodaje ogrodowej scenerii kolejnego elementu kolorystycznego. Owoce mają typową formę owocostanów smukłych orzeszków. Jest mrozoodporny do około -25 °C, toleruje szeroką gamę gleb ogrodowych i nie wymaga nadmiernej pielęgnacji po ukorzenieniu. W kompozycji ogrodowej sprawdzi się jako drzewo soliterowe, dominujący element większych trawiastych powierzchni, ale dobrze sprawdza się również jako drzewo w luźno rosnących grupach krzewów lub jako drzewo przyuliczne.

Uprawa: Do naszych warunków zaleca się stanowisko słoneczne, ewentualnie lekko półcieniste, osłonięte od ekstremalnie silnego wiatru, aby zapobiec łamaniu młodszych gałęzi. Najlepiej rośnie na glebach głębszych, żyznych, próchniczych i równomiernie wilgotnych, z dobrym drenażem i pH od lekko kwaśnego do neutralnego, około 5,5-7. Przy sadzeniu do cięższej gleby zaleca się dodać grubszy piasek lub żwir w celu poprawy odpływu wody oraz wysokiej jakości kompost w celu zwiększenia zawartości próchnicy. Rośliny w pojemnikach są zazwyczaj sadzone od marca do października, w cieplejszych rejonach również później jesienią, pod warunkiem, że gleba nie jest zamarznięta. W pierwszych latach ważne jest regularne podlewanie bez długotrwałego przelania oraz ściółkowanie przestrzeni korzeniowej korą lub zrębkami, co ograniczy parowanie i przegrzewanie gleby. Liriodendron źle reaguje na ingerencję w system korzeniowy, dlatego sadzenie planuje się z uwzględnieniem ostatecznej wielkości drzewa oraz istniejących dróg czy budowli. Cięcie ogranicza się jedynie do formowania wychowawczego w młodości oraz usuwania suchych lub uszkodzonych gałęzi, wykonywanego w okresie spoczynku wegetacyjnego. Mrozoodporność według europejskich źródeł podaje się do około -26 °C, jednak młode pnie mogą w wyjątkowo mroźne zimy częściowo przemarzać, zazwyczaj dobrze regenerują z podszytu. Jest ogólnie odporny, w suchych i gorących latach liście mogą cierpieć na brązowienie brzegów, dlatego zwłaszcza w środowisku miejskim docenia się głębszą, nieprzesychającą glebę. Do nasadzeń ulicznych i alejek zazwyczaj sadzi się w odstępach około 6-8 m, co umożliwia pełny rozwój korony bez wzajemnego krzyżowania się gałęzi.

Autor: Lucie | Rewizja: 20.02.2026