Tulipanowiec amerykański 'Glen Gold' Liriodendron tulipifera 'Glen Gold'

Opis szczegółowy produktu

Liriodendron tulipifera 'Glen Gold' - żółtolistna odmiana rozpowszechniona w europejskich szkółkach, ceniona za zmienny kolor liści. Wiosną kiełkuje w kolorze jasnożółtym do złocistożółtego, latem przechodzi w odcienie zielonożółte, a jesienią ponownie przebarwia się na złoto. Pokrój jest regularny, raczej wyprostowany, z owalną koroną. W czeskich ogrodach często stosuje się go jako mniejsze drzewo o wysokości około 5–8 m, w pełni dojrzałości podaje się około 8–12 m wysokości i 4–8 m szerokości, w zależności od warunków. Czteroklapowe liście są duże i lekko drżą na wietrze, co podkreśla ich kolor. Kwiaty mają typowy kształt tulipana, są zielonkawe do żółtozielonych z pomarańczowym wewnętrznym rysunkiem i pojawiają się po ulistnieniu, najczęściej w czerwcu. Owocem są stożkowate owocostany skrzydełkowych orzeszków. Drzewo wygląda naturalnie architektonicznie i dobrze komponuje się z ciemnymi iglakami, z burgundzkim listowiem ozdobnych jabłoni lub z podszytem paproci i funkii. Jeśli szukasz interesującego drzewa, które ozdobi Twój ogród całą paletą kolorów nawet w miesiącach jesiennych, to odmiana 'Glen Gold' jest najlepszym wyborem.

Uprawa: Do naszych warunków zaleca się stanowisko słoneczne, ewentualnie lekko półcieniste, osłonięte od ekstremalnie silnego wiatru, aby zapobiec łamaniu młodszych gałęzi. Najlepiej rośnie na glebach głębszych, żyznych, próchniczych i równomiernie wilgotnych, z dobrym drenażem i pH od lekko kwaśnego do neutralnego, około 5,5-7. Przy sadzeniu do cięższej gleby zaleca się dodać grubszy piasek lub żwir w celu poprawy odpływu wody oraz wysokiej jakości kompost w celu zwiększenia zawartości próchnicy. Rośliny w pojemnikach są zazwyczaj sadzone od marca do października, w cieplejszych rejonach również później jesienią, pod warunkiem, że gleba nie jest zamarznięta. W pierwszych latach ważne jest regularne podlewanie bez długotrwałego przelania oraz ściółkowanie przestrzeni korzeniowej korą lub zrębkami, co ograniczy parowanie i przegrzewanie gleby. Liriodendron źle reaguje na ingerencję w system korzeniowy, dlatego sadzenie planuje się z uwzględnieniem ostatecznej wielkości drzewa oraz istniejących dróg czy budowli. Cięcie ogranicza się jedynie do formowania wychowawczego w młodości oraz usuwania suchych lub uszkodzonych gałęzi, wykonywanego w okresie spoczynku wegetacyjnego. Mrozoodporność według europejskich źródeł podaje się do około -26 °C, jednak młode pnie mogą w wyjątkowo mroźne zimy częściowo przemarzać, zazwyczaj dobrze regenerują z podszytu. Jest ogólnie odporny, w suchych i gorących latach liście mogą cierpieć na brązowienie brzegów, dlatego zwłaszcza w środowisku miejskim docenia się głębszą, nieprzesychającą glebę. Do nasadzeń ulicznych i alejek zazwyczaj sadzi się w odstępach około 6-8 m, co umożliwia pełny rozwój korony bez wzajemnego krzyżowania się gałęzi.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 20.02.2026