Tulipanowiec amerykański 'Jackson' Liriodendron tulipifera 'Jackson'

Opis szczegółowy produktu

Liriodendron tulipanowy 'Jackson' - wysokie, regularnie rosnące drzewo. Należy do odmian o jaśniejszej, złocistej barwie liści, która jest zauważalna już podczas pączkowania. Wzrost jest regularny, a w wieku dorosłym osiąga około 15–18 m wysokości i 7–10 m szerokości, co czyni go drzewem do przestronnych ogrodów, parków i reprezentacyjnych alei. Czteroklapowe liście są duże, latem zielonożółte do złocistych, a jesienią przybierają intensywnie żółty odcień. Kwiaty pojawiają się po ulistnieniu, zazwyczaj od czerwca do lipca, mają kształt tulipana, z zewnątrz zielonkawy, a wewnątrz żółto-pomarańczowy, pojedyncze kwiaty mają kilka centymetrów i na drzewie pojawiają się głównie w wyższych partiach korony. Po przekwitnięciu tworzy się stożkowate owocostany złożone z oskrzydlonych orzeszków. Odmiana prezentuje się dobrze w kontraście z ciemnymi iglakami, z bukami i grabami, ewentualnie z podszytem traw ozdobnych, gdzie jasne ulistnienie rozjaśnia kompozycję.

Uprawa: Do naszych warunków zaleca się stanowisko słoneczne, ewentualnie lekko półcieniste, osłonięte od ekstremalnie silnego wiatru, aby zapobiec łamaniu młodszych gałęzi. Najlepiej rośnie na glebach głębszych, żyznych, próchniczych i równomiernie wilgotnych, z dobrym drenażem i pH od lekko kwaśnego do neutralnego, około 5,5-7. Przy sadzeniu do cięższej gleby zaleca się dodać grubszy piasek lub żwir w celu poprawy odpływu wody oraz wysokiej jakości kompost w celu zwiększenia zawartości próchnicy. Rośliny w pojemnikach są zazwyczaj sadzone od marca do października, w cieplejszych rejonach również później jesienią, pod warunkiem, że gleba nie jest zamarznięta. W pierwszych latach ważne jest regularne podlewanie bez długotrwałego przelania oraz ściółkowanie przestrzeni korzeniowej korą lub zrębkami, co ograniczy parowanie i przegrzewanie gleby. Liriodendron źle reaguje na ingerencję w system korzeniowy, dlatego sadzenie planuje się z uwzględnieniem ostatecznej wielkości drzewa oraz istniejących dróg czy budowli. Cięcie ogranicza się jedynie do formowania wychowawczego w młodości oraz usuwania suchych lub uszkodzonych gałęzi, wykonywanego w okresie spoczynku wegetacyjnego. Mrozoodporność według europejskich źródeł podaje się do około -26 °C, jednak młode pnie mogą w wyjątkowo mroźne zimy częściowo przemarzać, zazwyczaj dobrze regenerują z podszytu. Jest ogólnie odporny, w suchych i gorących latach liście mogą cierpieć na brązowienie brzegów, dlatego zwłaszcza w środowisku miejskim docenia się głębszą, nieprzesychającą glebę. Do nasadzeń ulicznych i alejek zazwyczaj sadzi się w odstępach około 6-8 m, co umożliwia pełny rozwój korony bez wzajemnego krzyżowania się gałęzi.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 20.02.2026