Tulipany Darwina - mix Tulipan Darwin - mix

Opis szczegółowy produktu

Tulipany Darwina - mix - mieszanka tulipanów ogrodowych z grupy hybryd Darwina, powstała z krzyżowania późnych tulipanów ogrodowych z silnymi formami Tulipa fosteriana. Nie jest to pojedyncza odmiana, lecz zmienny zestaw kilku kultywarów, dlatego rozmieszczenie kolorów, rysunek kwiatów oraz dokładna wysokość mogą się różnić między partiami. Rośliny tworzą wyprostowane kępy o szerokości około 10–15 cm i mają mocne łodygi o wysokości około 50–65 cm. Od kwietnia do maja kwitną dużymi, klasycznymi kwiatami w kształcie kielicha, najczęściej w odcieniach żółtych, pomarańczowych, czerwonych, różowych i wielobarwnych. W słońcu kwiaty rozwierają się w szerokie miseczki, natomiast w chłodniejsze dni pozostają bardziej zamknięte. Liście są szeroko lancowate, zielone do szarozielonych. Zapach jest zazwyczaj słaby lub niewyraźny. Hybrydy Darwina wyróżniają się wytrzymałością łodyg, dobrą odpornością na wiosenne wiatry i deszcze oraz większą zdolnością do ponownego kwitnienia niż wiele innych tulipanów ogrodowych. Mieszanka świetnie sprawdzi się w zwartych grupach, wzdłuż alejek, pomiędzy późno budzącymi się bylinami oraz w głębszych donicach. Dobrze komponuje się z narcyzami, scillami, niezapominajkami i primulkami. Duże kwiaty cechują się dobrą trwałością w wazonie i nadają się do cięcia. Roślina nie jest jadalna.

Uprawa: Tulipany wymagają stanowiska w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, w miejscu chronionym przed silnym wiatrem i zimowym przemoczeniem. Cebulki sadzi się od września do listopada, przy łagodnej jesieni nawet do początku grudnia, na głębokość 10–15 cm i w odstępach 10–12 cm. Dla efektu powierzchniowego liczy się około 60–80 cebul na m², w pojemnikach nasadzenie może być gęstsze, jeśli cebulki się nie dotykają. Gleba powinna być próchnicza, przepuszczalna, średnio żyzna, o pH około 6,0–7,5. W ciężkiej glebie gliniastej sprawdza się warstwa drenażowa z piasku lub drobnego żwiru, ponieważ długo mokre stanowisko sprzyja gniciu cebulek. Po posadzeniu gleba jest jednorazowo nawadniana, dalsze podlewanie jest potrzebne głównie podczas suchej wiosny i w pojemnikach. Nawożenie odbywa się umiarkowanie, najlepiej kompostem lub nawozem do roślin cebulowych podczas kiełkowania, nadmiar azotu pogarsza dojrzewanie cebulek. Przekwitłe kwiaty usuwa się po zwiędnięciu, liście pozostawia się do pożółknięcia, aby cebulka uzupełniła zapasy. Odmiana jest mrozoodporna do około -25 do -30 °C, młode jesienne nasadzenia w pojemnikach docenią ochronę przed przemarznięciem przestrzeni korzeniowej. Najczęstszymi ryzykami są gnicie w mokrej glebie, szara pleśń, plamistości wirusowe, mszyce, ślimaki i podgryzanie cebulek przez nornice lub myszy. Po zżółknięciu i obumarciu liści rośliny sprzyja suchy letni odpoczynek, który naśladuje naturalny rytm tulipanów i wspiera kwitnienie w kolejnym sezonie.